Pasado o tempo, un Estatuto para todos

Fernando González Laxe
Fernando González Laxe PUEBLOGALLEGO

EL PUEBLO GALLEGO

González Laxe, na campaña electoral de 1985
González Laxe, na campaña electoral de 1985

Coas súas lagoas e as súas fortalezas, pódese afirmar que o Estatuto de 1981 serviu para que os que antes estaban en contra agora sexan firmes defensores do mesmo. E ese é o mellor balance 

24 abr 2021 . Actualizado a las 05:00 h.

A actual configuración da autonomía en Galicia tivo a súa orixe hai 40 anos coa aprobación do proxecto de Estatuto que, en 1981, votamos maioritariamente quen acudimos a facelo. Conseguir aquel marco estatutario non foi nada sinxelo. Por unha banda, porque había que encadralo dentro dun marco constitucional que contemplaba feitos diferenciados e diferenciables. Os primeiros eran obvios: tanto Euskadi como Cataluña procedían de estatutos plebiscitados e de gobernos constituídos no período republicano. En tanto que en Galicia, convocada a votar en xuño de 1936, os resultados non chegaron a tempo para continuar co proceso por mor do levantamento militar. Por outra banda, porque na nacente España democrática non cristalizou a concepción dunha nación estruturada en diferentes niveis competenciais e asimétrica na súa configuración de gobernabilidade.

O Goberno daquela (en mans da UCD) quixo pór freo ás demandas dos diferenciados e aplicar normas comúns para o resto. É dicir, propuña unha concesión aos históricos e buscaba igualar, mediante procedementos típicos dunha descentralización, aos restantes.

No debate parlamentario xorden as discusións. Galicia considera que non pode ser menos que as outras dúas comunidades históricas e esixe o mesmo tratamento. Pero non se acada unha unidade de acción ao quedar reflectidas diversas concepcións á hora de plasmar un acordo final, debido ás distintas propostas e ideoloxías do momento, moitas delas aínda herdeiras do franquismo.