«A presenza do lobo preto da casa nunca é motivo de alegría»

Os cazadores temen que a falta de información leve aos veciños a tomarse a xustiza pola man


Portas / La Voz

Veterano cazador e coñecedor dos montes da comarca pontevedresa, Manuel Martínez é presidente da asociación de caza de Portas. Ante as aparicións, cada vez más habituais, do lobo nas proximidades de núcleos rurais, chama á calma, aínda que recorda que as administracións deben tratar de solucionar os problemas antes de derivar en accidentes.

-¿Pódese falar dun aumento do número de lobos no entorno pontevedrés?

-O que está claro e que hai máis avistamentos, ao igual que nas comarcas veciñas. É o predador do monte por excelencia, polo que se non controla o seu crecemento o seu número tenderá a aumentar.

-Dende a súa asociación de caza teñen sinalado a falta de información real sobre o número que habita os montes da zona.

-Hai un reconto oficial que se va renovando, pero xa fai tempo que non se actualiza.

-¿Por qué o lobo baixa do seu fogar e achégase ata as poboacións humanas?

-O lobo é un animal que quere vivir no seu hábitat, polo que se o abandona é que algo pasa. ¿Podería ser que o gran número de lobos incida na imposibilidade de alimentarse todos de maneira salvaxe? É a miña aposta. O lobo non está cómodo visitando as casas, pero se non hai animais que cazar, como é o caso dos nosos montes, onde non hai unha gran cantidade de presas, vese na obriga de buscar alimento.

-¿Existe un perigo real para os veciños desas zonas onde o lobo está aparecendo de maneira máis habitual?

-É un perigo para ambos. Para o animal e para a persoa. O lobo ten que estar onde ten que estar, e deambular polo medio das casas e internarse nas fincas pechadas dista moito de ser o ideal. É incomodo para todo o mundo. O lobo ten que predar, non atacar aos rabaños.

-Sendo unha especie cinexética, ¿que se necesita para unha batida?

-Unha autorización expresa por parte da Xunta. Na nosa comunidade o lobo só se pode cazar se provoca antes danos.

-¿Trasmitíronlle os veciños preocupación ou medo pola presenza deste cánido?

-Os veciños transmiten sobre todo cabreo, sobre todo os que sofren as perdas de animais domésticos ou gando. A Administración é consciente dos danos, e se se demostra que foi o lobo, a peza é pagada. Unha ovella cunha idade fértil está valorada nun 52 euros. ¿Temor? Sempre o hai ao descoñecido, e moita xente nunca tivo contactos con este animal e é algo novo. A presenza dun lobo preto dunha casa nunca vai ser motivo de alegría.

-¿E ese cabreo podería derivar en casos coma os de Asturias, nos que os veciños perseguen e matan ao lobo de maneira ilegal?

-Ese sería un camiño malísimo. Que a xente se tome a xustiza pola man nunca é bo para ninguén. Nun caso hipotético de que os veciños mataran dous lobos, ao mellor era a poboación total e acaban coa especie da zona. Nese sentido, é a Administración a que debe informar aos veciños e ofrecerlles datos, porque a xente cansa, é a impotencia pode levar a reaccións totalmente desaconsellables para todos.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
4 votos
Comentarios

«A presenza do lobo preto da casa nunca é motivo de alegría»