Sobre nenas, nenos e comedores en Secundaria


A idea de educación como ben moi valorado, decisivo para determinar a vida das persoas e o benestar da sociedade, é compartida por todos os sectores e capas sociais, desde todos os ámbitos ideolóxicos. A educación é un dereito que ten que ter validez universal, é dicir, que todas as persoas poidan gozalo en cada un dos niveis educativos. E a educación pública, financiada cos recursos públicos orzamentados polas administracións, é a única capaz de garantir que o dereito á educación sexa unha realidade.

Pero cando falamos de educación, non podemos cinguila á instrución no currículo escolar. Hai elementos que conforman a oferta educativa dos centros de ensino, que hoxe en día son algo común e incuestionable na educación en toda Europa.

Un deses elementos son os chamados pola Consellería de educación “Servizos educativos complementarios”, que inclúen, fundamentalmente, o transporte e o comedor escolar. Ninguén cuestiona a necesidade de comedor escolar como servizo educativo que permite a conciliación familiar na sociedade actual. O que comezou sendo unha oferta esporádica hai poucos anos nos centros educativos públicos na cidade, hoxe é unha realidade que atende un número importante de nenas e nenos dos colexios de Pontevedra.

Un aspecto fundamental da existencia dos comedores escolares son as axudas que reciben as nenas e nenos das familias máis desfavorecidas, aos que lles garanten, polo menos, unha comida diaria en condicións axeitadas. Non é nada novo todo o anteriormente exposto. É cabal, ninguén o dubida. A pregunta é por qué  as nenas e nenos dos centros públicos da cidade, ao chegar aos 12 anos de idade e ao cambiar de etapa educativa, perden ese dereito que ninguén cuestiona.

A FANPA Pontevedra solicitou a apertura dun comedor escolar nun IES da cidade, solicitude que foi rexeitada. Non se me ocorre ningún argumento que o xustifique. Todo o anteriormente exposto segue a ter validez. Como a ten a oferta existente de comedor escolar para as nenas e nenos a partir de 12 anos que cursan a  ESO en centros privados.

Hai exemplos de comedores funcionando en IES en Galicia e noutras comunidades. Hai concellos, como recentemente o de Avilés, nos que a propia concellaría de educación ven de implementar o servizo para suplir as carencias da administración autonómica.

As administracións públicas teñen que garantir esa universalidade da educación da que antes falaba, o dereito de todas en todos os ámbitos, incluída a conciliación da vida persoal, familiar e laboral. E deben apoiar todas as iniciativas que se leven a cabo nesta liña. As nenas e nenos que cursan a etapa obrigatoria de ESO na escola pública son nenas e nenos cos mesmos dereitos que na escola privada. 

Asegurémonos, desde as administracións públicas, que os teñen

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
2 votos
Comentarios

Sobre nenas, nenos e comedores en Secundaria