«Vivimos de costas ao monte»

Un grupo de veciños do Morrazo aspira a unir aos donos de parcelas forestais e por fin a décadas de abandono


marín / la voz

A metade do monte do Morrazo é propiedade privada, pero a súa falta de implicación nas parcelas agrava o seu deterioro. Esta semana debaterase en Marín a situación destes montes e as formas de garantir un futuro viable ambiental e economicamente.

-¿Por que asociar aos propietarios de fincas no monte?

-Nós entendemos que o monte privado está moi deixado da man. As comunidades de montes levan máis de trinta anos traballando, pero non é así coa maioría dos propietarios de parcelas. O monte está abandonado, moitas fincas están con paradoiro descoñecido, e os datos do catastro non se actualizan, polo que hai lindeiros moi antigos nos documentos. En situacións de verdadeiro perigo, como risco de incendios, non sabes a quen dirixirte. Nós animamos aos propietarios a asociarse, porque por un lado intentamos localizar as fincas, limpalas e poñelas en valor, e polo outro veremos de rendabilizar o que hai no monte, sexa madeira ou cultivos. Xuntos poderemos afrontar mellor os custes e vender a madeira a mellor prezo. Esa é a idea.

-¿Por que unha asociación comarcal?

-O monte é comarcal. Comeza en Lourizán e percorre Marín, Bueu, Vilaboa, Moaña e Cangas. Hai propietarios que teñen tomadas en varios concellos. Sabemos que o plantexamento é moi ambicioso e que o minifundismo é moi grande, pero hai que intentalo. A maioría dos nosos socios actuais son de Marín e Bueu, pero queremos que sexan moitos máis Temos uns 110 socios, sobre todo de Ardán e Cela. Sumamos xa 80 hectáreas na comarca e levamos dous anos traballando.

-¿Canto monte privado hai no Morrazo?

-Falamos duns 25.000 propietarios, que teñen más de 50.000 parcelas. O monte, debido a ese minifundismo, está moi dividido e sen dar rendemento.

-¿Cal é o panorama no Morrazo?

-A inmensa maioría das fincas da zona arborada están moi descoidadas. Os propietarios deixaron de ir ao monte. Hai parcelas que están limpas e coidadas, pero o problema é que se ao redor as demais non o están, en caso dun lume, por exemplo, arderán todas. E tamén á hora de acceder a axudas públicas é necesario poder acreditar o acordo dos donos de alomenos tres hectáreas contiguas.

-¿Como se pode ordenar esta situación?

-O tema da ordenación é un debate para máis adiante. Agora estamos centrados en localizar as parcelas, e que xunto cos outros propietarios se limpen as tomadas e ver que se pode dar nelas. No ideario da asociación está a aposta por recuperar o peso das especies autóctonas, as carballeiras e os soutos de castiñeiros, freixos e incluso do piñeiro, que tamén perdeu terreo nestes últimos anos. O Morrazo practicamente é un eucaliptal na actualidade. Non somos unha asociación antieucalipto, pero hai que diversificar as especies do monte.

-¿Que máis problemas afrontan?

-A desconfianza de moitos propietarios, porque a maioría son persoas maiores, que cando lles plantexas a necesidade de asociarse sempre recelan. E por outra banda en moitos casos tamén hai desinterese dos donos. Pasou de ser un espazo do que dependían as familias do Morrazo a ser un problema e quedar abandonado. Vivimos de costas ao monte. O primeiro que hai que facer é que a xente volte a ter contacto con el.

-Moitas parcelas están perdidas e nin os seus donos saben onde están, ¿como solucionar iso?

-Pensamos que a única maneira é xuntarse, e na medida en que os propietarios nos dean información, entón poderemos poñernos a situar nos mapas todas as parcelas. Entón é cando un perito poderá ir sobre o terreo e localizar as que non se sabe onde están. Suponse que o 20 % das parcelas non están identificadas.

-¿Que pasa co catastro?

-Non vale en moitos casos. A información do catastro está moi desactualizada. Non aclara moito.

-¿Que obrigas legais teñen os propietarios?

-A Lei de Montes é moi clara. Temos a obriga de manter as parcelas limpas e evitar as pragas ou tratar as árbores en caso de pragas. Temos tamén a obriga de evitar a erosión. Non nos podemos esconder no descoñecemento, pero sobre todo temos que insistir en que o monte é un patrimonio moi importante e ben coidado e ordenado pode axudar aos ingresos das familias.

«No ideario da asociación está recuperar as especies autóctonas»

«É un patrimonio que ben coidado é ordenado pode axudar aos ingresos das familias»

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
3 votos
Comentarios

«Vivimos de costas ao monte»