Carlos da Aira: «Fuxo do artificial e coido as metáforas»

O autor alaricano acadou o Premio de Poesía Cidade de Ourense coa obra «Prender os fachos, compoñer os ósos»

.

O Concello de Ourense anunciaba onte a decisión do xurado do Premio Cidade de Ourense de Poesía e a mesma foi a de conceder o galardón ao poemario «Prender os fachos, compoñer os ósos», de Carlos da Aira. O interesante vocabulario, as súas metáforas, o fuxir do artificialismo ou a capacidade para transmitir a súa mensaxe «denunciar, insinuar, dar o recado, usando para o efecto a poderosa suxestión da palabra, ao final, unha das trabes-mestras da poesía, desempeñando así, unha das súas funcións primordiais, cuxo significado se reviste de particular significado nos tempos que corren» foron aspectos que salientou o xurado. Como moitos dos alaricanos, o autor naceu en Euskadi mais volveu ao pobo dos seus pais de cativo.

-Andivo estes días presentando «Corpo a corpo» por Allariz e Amarante. Este será o seu novo poemario?

-Estiven tamén en Ourense e Vila do Conde co mesmo, aínda que non é un si mesmo un poemario, foi un conxunto de nove pezas que fixen con Poética Edições pola relación que manteño con Portugal e Cabo Verde, e coa escritora Virgínia do Carmo.

-Xa se tiña presentado ao Cidade de Ourense?

-Non. Só me presentei ao Galicia de poesía; foi hai tres anos pero creo que a obra non estaba preparada para presentar. Esta é a primeira vez, daquela fora para probar, e entreguei o traballo o último día no Concello de Ourense.

-O xurado destaca a súa capacidade crítica?

-É un poemario que denuncia as políticas que levan ao despoboamento, as desacertadas actuacións que se están a levar a cabo contra a lingua galega e que incide na realidade que se está a vivir en Galicia e no rural. Tamén se fala do esquecemento do pasado, nas consecuencias da Guerra Civil e o fascismo e aspectos como o auto-odio, a perda da propia identidade, o desleixo pola cultura -que nos define e nos diferenza das bestas- e a perda de respecto á terra, á paisaxe, á natureza...

-Tamén se refiren ao interesante vocabulario e ao conxunto de belas metáforas.

-Iso é algo moi acertado e que me satisface de maneira especial porque fuxo da linguaxe artificial e traballo e coido moito, de forma consciente, as metáforas que emprego na miña poesía.

-Traballa nalgún proxecto?

-Teño un libro para publicar -levará o orixinal en galego e a versión en castelán- mais como aínda non está pechado o acordo prefiro non falar del.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos
Comentarios

Carlos da Aira: «Fuxo do artificial e coido as metáforas»