«Recupero receitas de doces que case están no esquecemento»

Presenta hoxe na libraría Nobel da capital o seu segundo traballo titulado «Mel nas filloas»


Ourense

É unha apaixonada da cociña. Rocío Garrido Caramés está esta tarde en Ourense para presentar o libro «Mel nas filloas», unha escolma de receitas de doces de toda Galicia.

-Esta non é a súa primeira incursión na gastronomía.

-Este libro saíu hai cousa dun mes, a mediados de outubro, está case saíndo do forno. É o segundo. O primeiro foi «Cociñando coas razas autóctonas». A idea era dar a coñecer as que estiveron en perigo de extinción e agora están xa en fase de recuperación. O segundo vai dedicado aos doces tradicionais de Galicia. É un paseo polas diferente comarcas. Recupero receitas de doces que están case no esquecemento.

-Por que o nome?

-Filloas é o nome típico do doce en Galicia e «Mel nas filloas» é unha frase que se soe dicir cando algo sae ben, como colofón.

-É un libro de receitas tradicional?

-É un pequeno paseo polas vilas de Galicia, polos seus doces. E tamén algunhas receitas son da panadería familiar que tiñan meus avós. E as que se facían na miña casa. Como ofrezo moitos cursos de cociña, gusto de preguntar á xente maior por esas receitas que poden estar esquecidas, para que non se perdan. A pesar de que hai algunhas descoñecidas, hainas coñecidas, como pode ser a Tarta de Santiago ou a de Mondoñedo. Pero curiosamente A Tarta de Santiago é unha das receitas que moi pouca xente sabe facer.

-Haberá algunha de Ourense?

-Si, hai moitas. As cañas de O Carballiño, as bicas de Trives, Laza e Castro Caldelas... Hai varias.

-Como foi o seu traballo de campo?

-A maioría das receitas sóubenas falando con persoas maiores, con xente que atopo cando vou de viaxe ou dou unha charla. Procuro que me conten o que comían de pequenos como doce. E outras lendo libros antigos e documentación nos que me atopaba con algúns que nin sequera coñecía, como a tortilla romana de Muros ou as faragullas da Pontenova. Son receitas que se quedan no esquecemento.

-Cada vez hai menos xente que faga doces tradicionais, que siga estas receitas?

-Hai algunhas. É curioso, por exemplo, que a xente maior diga que por que fago doce de pan. Porque daquela era de pobres. E son receitas que non as coñecemos pero que están moi boas. É unha pena que se perdan.

-Como xurdiu a idea de plasmar isto un libro?

-Estando no Fórum Gastronómico de A Coruña co editor Francisco Castro, de Galaxia. El estaba presentando un libro sobre comer con algas e comenteille esta idea. Eu xa tiña algunhas receitas recuperadas e os meus seguidores xa me pedían un novo libro.

-Parte do seu traballo pódese ver no seu blog en Internet.

-Abrín un blog no 2010 como unha fiestra de escape porque quedei coidando ao meu avó. Agora teño máis de seis mil seguidores.

-Entón, o feito de ter que coidar ao seu avó, abriulle outra oportunidade.

-Eu era informática, dedicábame ao comercio exterior, aínda que na miña familia había negocios de restauración. Cando me quedei a coidalo, aproveitei a cociña como unha forma de facer algo e non quedar atrapada pola crise.

Conoce nuestra newsletter con toda la actualidad de Ourense

Hemos creado para ti una selección de noticias de la ciudad y su área metropolitana para que las recibas en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
2 votos
Comentarios

«Recupero receitas de doces que case están no esquecemento»