«Recupero receitas de doces que case están no esquecemento»

Presenta hoxe na libraría Nobel da capital o seu segundo traballo titulado «Mel nas filloas»


Ourense

É unha apaixonada da cociña. Rocío Garrido Caramés está esta tarde en Ourense para presentar o libro «Mel nas filloas», unha escolma de receitas de doces de toda Galicia.

-Esta non é a súa primeira incursión na gastronomía.

-Este libro saíu hai cousa dun mes, a mediados de outubro, está case saíndo do forno. É o segundo. O primeiro foi «Cociñando coas razas autóctonas». A idea era dar a coñecer as que estiveron en perigo de extinción e agora están xa en fase de recuperación. O segundo vai dedicado aos doces tradicionais de Galicia. É un paseo polas diferente comarcas. Recupero receitas de doces que están case no esquecemento.

-Por que o nome?

-Filloas é o nome típico do doce en Galicia e «Mel nas filloas» é unha frase que se soe dicir cando algo sae ben, como colofón.

-É un libro de receitas tradicional?

-É un pequeno paseo polas vilas de Galicia, polos seus doces. E tamén algunhas receitas son da panadería familiar que tiñan meus avós. E as que se facían na miña casa. Como ofrezo moitos cursos de cociña, gusto de preguntar á xente maior por esas receitas que poden estar esquecidas, para que non se perdan. A pesar de que hai algunhas descoñecidas, hainas coñecidas, como pode ser a Tarta de Santiago ou a de Mondoñedo. Pero curiosamente A Tarta de Santiago é unha das receitas que moi pouca xente sabe facer.

-Haberá algunha de Ourense?

-Si, hai moitas. As cañas de O Carballiño, as bicas de Trives, Laza e Castro Caldelas... Hai varias.

-Como foi o seu traballo de campo?

-A maioría das receitas sóubenas falando con persoas maiores, con xente que atopo cando vou de viaxe ou dou unha charla. Procuro que me conten o que comían de pequenos como doce. E outras lendo libros antigos e documentación nos que me atopaba con algúns que nin sequera coñecía, como a tortilla romana de Muros ou as faragullas da Pontenova. Son receitas que se quedan no esquecemento.

-Cada vez hai menos xente que faga doces tradicionais, que siga estas receitas?

-Hai algunhas. É curioso, por exemplo, que a xente maior diga que por que fago doce de pan. Porque daquela era de pobres. E son receitas que non as coñecemos pero que están moi boas. É unha pena que se perdan.

-Como xurdiu a idea de plasmar isto un libro?

-Estando no Fórum Gastronómico de A Coruña co editor Francisco Castro, de Galaxia. El estaba presentando un libro sobre comer con algas e comenteille esta idea. Eu xa tiña algunhas receitas recuperadas e os meus seguidores xa me pedían un novo libro.

-Parte do seu traballo pódese ver no seu blog en Internet.

-Abrín un blog no 2010 como unha fiestra de escape porque quedei coidando ao meu avó. Agora teño máis de seis mil seguidores.

-Entón, o feito de ter que coidar ao seu avó, abriulle outra oportunidade.

-Eu era informática, dedicábame ao comercio exterior, aínda que na miña familia había negocios de restauración. Cando me quedei a coidalo, aproveitei a cociña como unha forma de facer algo e non quedar atrapada pola crise.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
2 votos
Comentarios

«Recupero receitas de doces que case están no esquecemento»