«Sempre tiven claro que vir a Suíza era unha opción de futuro para min»

xosé manoel rodríguez OURENSE / LA VOZ

O CARBALLIÑO

O carballiñés Aquilino Pérez Ucha leva 38 anos vivindo en Deguersheim, un pobo da zona alemá do país

13 feb 2020 . Actualizado a las 17:11 h.

Sen coñecela, Suíza era un espazo próximo e familiar para Aquilino Pérez Ucha (Vilar de Veiga, O Carballiño, 1962). Alí tiña, e ten, parentes residindo «e dende que era un adolescente xa me fun metendo na cabeza que marchar para alí era unha das posibilidades que tiña cando cumprira os 18 anos. Era unha opción de futuro». E así foi: fixo a aprendizaxe no sector da construción, moi demandado naquela altura no país, e coa maioría de idade xa tivo o seu primeiro contrato laboral en Suíza.

Nos primeiros sete anos Aquilino Pérez marchaba por tempadas: «De marzo a decembro estaba alá traballando na construción e nos meses de inverno retornaba ao Carballiño. Iso foi entre 1981 e 1988. A partir dese ano mudei de sector, para unha fábrica, e xa con permiso de residencia anual». E nesas segue, traballa de mecánico industrial nunha firma que fai moldes e pezas para o sector sanitario -próteses e outros materiais-, construción e outras actividades. «Exportamos a todo o mundo e a empresa conta con máis de 1.500 referencias. O das próteses medicinais en titanio e aceiro é un dos campos onde nos posicionamos de maneira destacada».

Integración e contrastes

Contar con familiares no país helvético fixo que o carballiñés non tivese problemas de integración e o mesmo pasou no mercado laboral, aínda que co tempo o idioma condicionou a súa vida. «Na construción eran todos italianos e españois, e daquela non había problema. Cando entrei na fábrica a cousa cambio: alí todo é en alemán puro e duro e tiven que facer uns cantos cursos para aprender o idioma».