O Potiños no Outono


Non era Gabriel Alonso un home que aspirase a converterse nun referente artístico. Naquela casa de pedra, con patio anterior, accedíase a outro mundo. A un espazo máxico onde moitos dos teus amigos, das familias do lugar, ti mesmo e algunha outra xente que non coñecías servían de escenario de benvida naquela vivenda-estudio chea de fotos penduradas e tiras de negativos a secar. Non precisaba gran cousa para o traballo do diario: unha cadeira de madeira, un pano branco pendurado nunha porta da casa da outra beira da rúa e as palabras máxicas: «Agora non te movas». E zas! En papel fotográfico per vitam aeternam.

O alcume do bo de Gabriel Alonso, O Potiños, rematou por ser o nome escollido polos afeccionados á fotografía do Carballiño cando decidiron xuntarse e crear unha asociación. E agora O Potiños servirá para lle dar un novo escenario, provisorio mais cheo de boas e sentidas intencións, para que o Outono Fotográfico non remate por ser un mal revelado, un pesadelo daquilo que formou parte de nós e xa non está.

A colaboración O Potiños-Outono Fotográfico abre unha nova etapa. Non será un novo OF, ninguén o pretende, mais si unha mensaxe clara dunha realidade fonda: a dos que queremos que non se perda o Outono Fotográfico, que pedimos unha fonda reflexión para ver como se pode saír desta lea sen sentido -falar, hai que falar, non se perde nada por falar, dialogar, consensuar- e que a cidade, a provincia, Galiza, Portugal e outros países se enchan das mellores imaxes. Aínda estamos a tempo de conseguilo.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
1 votos
Comentarios

O Potiños no Outono