«Axudar a que non arda o monte ou as casas sempre é unha satisfacción»

Marina Gómez Borja, veciña de Dacón, forma parte do escaso 9 % de mulleres vencelladas á construcción


ourense / la voz

Celebraba a Deputación de Ourense o Día Internacional da Muller e facíao cun encontro no Centro Cultural Marcos Valcárcel coordinado pola deputada provincial Teresa Cerdeira. Catro ponentes, catro exemplos de mulleres nos seus respectivos ámbitos laborais e entre elas Marina Gómez Borja. Xitana da Aldea de Arriba -ou Campo de San Antonio- de Dacón (Maside) e unha das poucas mulleres vencelladas ao sector da construcción e do metal -representan o 9 % do total segundo a Fundación Laboral da Construcción-. Marxinada por partida dobre dende que empezou a alentar, por muller e por non ter pai xitano, Marina Gómez Borja leva 31 anos loitando contra a vida: ten tres fillos -de 11, 10 e 9 anos- aos que houbo un tempo que tivo que sacar adiante soa e o día 15 volveu ao paro. Traballou no sector naval cunha contrata da firma do metal na que estaba empregada, o seu último cometido estivo vencellado á creación dunha estrutura metálica que encargou Estrella Galicia á unha empresa do Grupo Dizmar -ubicada no parque empresarial do Carballiño- e adoece por volver ás brigadas contra o lume. Dos traballos que leva feito é o que máis lle acae.

E todo comezou coa súa participación nun curso de inclusión social que se impartía no Carballiño baixo a organización do Consorcio de Servizos Sociais da Xunta. Ao estudar a demanda existente na comarca, detectouse que había necesidade de man de obra no sector do metal, e Marina Gómez foi unha das persoas que participou na iniciativa para fomar a pintores e chorreadores. «Foi a primeira en entrar, de cabeza. Antes de pechar o curso xa estaba contratada», lembra Teresa Cerdeira.

Do naval ao monte

Nun dos seus encargos rematou metida nun barco. «Había que reparar un atuneiro, que estaba no porto de Vigo, e tivemos que arranxar as zonas que estaban deterioradas, lixalo, darlle o chorro e logo pintar. O que se fai neses casos», sinala. Na súa última tempada no metal andivo a traballar nunhas pasarelas encargadas por Estrella Galicia: «Tes que pintar, darlle os retoques que sexa necesario para que as pezas queden perfectas e lixar». Entre a nave e o monte prefire saír a loitar coas lapas.

Entrou nas brigadas de casualidade. Cobraba unha Risga «e daquela colléronme como peón de obras públicas e logo apunteime nas brigadas de incendios. Estiven nas da Mancomunidade do Carballiño e na do Concello de Maside. Góstame ese traballo, síntome máis libre e axudar a que non arda o monte ou as casas sempre é unha satisfacción. É máis agradecido», sinala. E, segundo ela, menos arriscado. Por Covelo, Carballeda de Avia, Boborás, O Irixo e outros lugares tocoulle atallar o lume nestes anos.

Mentras agarda para ver se ten sorte e lle sae algún traballo, Marina Gómez confesa que tamén se formou como auxiliar de axuda a domicilio mais iso non vai con ela. E non por fachenda, que o seu desexo por riba de calquera outro é non estar parada, senón por sentimento. «Estás coa xente, vas á súa casa, axúdalos no que sexa. E cóllelles cariño, e logo cando non están é moi duro».

Da súa experiencia laboral non garda malos recordos. Recoñece que «como es xitana ao principio mírante raro, pero non podes pararte niso. Eu fago o meu traballo e iso é o que conta».

Máis oportunidades

Si apunta ao modelo como a orixe do problema. «A maioría das empresas está pensadas para os homes. Ese é o problema. Se as crearan para homes e para mulleres estaría todo mellor organizado en canto ás necesidades de ambos colectivos no seu posto de traballo», apunta. Concilia como pode -«o inverno, coa escola, é máis fácil»- e aínda recoñecendo que non é doado o acceso ao mercado laboral teno claro: «Se lle desen oportunidades habería moitas máis xitanas traballando e non sería algo puntual».

Conoce nuestra newsletter con toda la actualidad de Ourense

Hemos creado para ti una selección de noticias de la ciudad y su área metropolitana para que las recibas en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos
Comentarios

«Axudar a que non arda o monte ou as casas sempre é unha satisfacción»