Hai moitos xeitos de gañarse a vida

Manuel Pedrosa FIRMA INVITADA

MANZANEDA

xoan a. soler

13 abr 2021 . Actualizado a las 00:24 h.

Hai moitos xeitos de gañarse a vida, de relacionarse coa contorna. Algúns afastados do medio natural e outros con fondas raíces na terra. Oficios ancestrais que desaparecen no inmediato do presente.

Esta é a realidade nas serras do denominado Macizo Central Ourensán. Onde apenas oito pastores continúan subindo a res ós pastos de montaña. Entre xuño e outubro aínda pasan a noite nos curros dos montes de Manzaneda e Vilariño de Conso, e manteñen vivas as historias de lobos e pallotas de queiruga agostina, os caxatos, as regatas, as cornas... e tantas outras verbas que rematarán esquecidas en dicionarios ou en estudos etnográficos que garden a memoria e a identidade dun pobo.

Hai 50 anos, había máis de trinta mil cabezas de res nestas serras. En cada aldea contratábase un pastor para ter conta do rabaño, e ós veciños tocáballes facer de costeiro ou axudante do pastor segundo o número de cabras e ovellas que aportaran ao conxunto. Un sistema de veceiras no que a rotación do traballo permitía gañar tempo en beneficio común dos habitantes das aldeas. Unha convivencia cooperativa e comunitaria acosada hoxe en día polo individualismo tecnolóxico.