Adeus ao mestre de xeracións de músicos da moi mariñeira vila de Carril

O pobo de Carril despedía onte a un deses seus veciños que tan orgulloso o fai sentir do seu


vilagarcía / la voz

Disque ninguén morre mentres alguén recorde a súa cara, a súa voz, os seus xestos e miradas; ou a pegada que os seus actos deixaran gravados ao seu arredor. Moito terá que froallar nas follas de loureiro de Cortegada antes de que a última pinga de recordo de Manolo Diz Búa acabe perdida no vento do tempo.

O pobo de Carril despedía onte a un deses seus veciños que tan orgulloso o fai sentir do seu. Un home que dedicou máis de medio século a compartir o seu amor pola música e polo mar entre a xente coa que convivía nas mesmas rúas, no mesmo cacho prezado dunha ría onde resulta doado escoitar música na brisa. Dirixindo a rondalla do Gato Negro, un dos tesouros máis prezados polas xentes da vila mariñeira de Carril; tocando guitarra, laud e bandurria para os oídos dos demais, e para os dedos de tantas xeracións de músicos ao longo da historia da agrupación. Compoñentes que foron e son da súa rondalla ofrecéronlle onte a última melodía ao mestre á saída da igrexa. A última imaxe que fará inesquecible a Manolo.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos
Comentarios

Adeus ao mestre de xeracións de músicos da moi mariñeira vila de Carril