«Nós apostamos polo retorno dos mozos e que teñan traballo na terra»

A cabeza de lista reivindica a loita por unha provincia que ten futuro: «Non hai que chorar, hai que mollarse»


ourense / la voz

Ánxeles Cuña Bóveda (Pontevedra, 1957) hai tempo que se convertiu nun referente no mundo da cultura e nos movementos sociais. O ensino -é profesora de instituto: orientadora na Universidade Laboral- e a escena -é directora de Sarabela, compañía galardoada cun dos Premios da Cultura Galega 2016- son as súas paixóns. Sempre fala claro e faino de forma directa, sen reviravoltas. Co seu perfil, sempre implicada na defensa e reivindicación social, era cousa estraña que nunca pasara a esa sorte de representación que é a política .

-Por que diu o paso agora?

-Procedo de dous sectores masacrados polos recortes. Padezo as consecuencias brutais no ensino e o mazazo en cultura, coa baixada do 55 % no diñeiro destinado a este apartado. Por outra banda teño conciencia de sempre, non é dende hai mes e medio. Despois coñecín o ideario, e compartoo. E cando vas subir a un barco necesitas un bo timonel, e Luís Villares o é. E tamén o amor que sinto por esta cidade e por este país. Nese senso indígname que Ourense sexa a última provincia do Estado. Está abandonada e creo que son motivos moi poderosos e son das que pensa que non hai que chorar, hai que mollarse e ser proactiva. E logo cuestións intrínsecas... e deixámolo aí.

Aínda que non quere incidir no feito as «cuestións intrínsecas» teñen nome, apelido e ideario: a candidata de En Marea é neta de Alexandre Bóveda (o galeguista fusilado na Caeira, Poio, en 1936) e foi criada pola súa avoa.

-Aposta polo reequilibrio territorial e un plan de investimentos de 3.000 millóns. Cales serían as medidas prioritarias?

-A prioridade é facer un decreto de urxencia para atender á xente que padece perigo de exclusión social. Deter o calendario de aplicación da Lomce, rematar coas lista de espera -por vez primeira está habendo listas de espera en Primaria- e logo medidas encamiñadas a potenciar o ensino e a sanidade pública. Favorecer os sectores produtivos, do gandeiro ao forestal ou vitivinícola, recuperar os servizos públicos ou potenciar a atención aos maiores son parte desas medidas. así como favorecer o relevo xeracional no comercio, entre outras. Unha das vitais será a aposta polo I+D+i, destinando o 2 % do presuposto a estas accións.

-Como ve ao sector cultural?

-A cultura ourensá está na liña do sector en Galicia; padecendo un recorte brutal do 55 %. No 2008 o presupusto para cultura era do 1,27 % e na actualidade é o 0,6 % do orzamento da Xunta. Queremos voltar ao presuposto do 2008 e crear unha Consellería de Cultura, sen estar unida a Educación. O sector ten na actualidade moita precariedade e estao pasando moi mal. A cultura é un ben universal e como tal faremos unha aposta clara por ela.

-As medidas urxentes inclúen un compromiso pola igualdade.

-Galicia é a segunda comunidade autónoma en taxa de feminicidios. É terríbel e unha situación indigna. Como se pode recortar en atención ás vítimas e deixar á Policía sen recursos para dar protección ás mulleres afectadas por violencia de xénero? E tamén hai que incidir na educación dos máis novos. O tema das mulleres é vital e non haberá goberno sen mulleres.

-Vostede traballa cos mozos. A emigración é a saída?

-Non. Nunca. Non podemos aceptar iso nin resignarnos. Nós apostamos polo retorno dos mozos e mozas emigrados, que non van por aí coñecer mundo senón poque non lle damos a oportunidade de traballar aquí, e este é un talento que se perde e unha oportunidade de produción que se vai. Hai que revertir esta situación; o que temos é por abandono, por desleixo e polo roubo: somente con que retornen os cartos dos paraísos fiscais e dos chourizos isto cambia. Os rapaces deben ter futuro na súa terra e na súa provincia.

-Cambiando de pau. A política é teatro?

-É distinto o escenario. É representación, si, pero da cidadanía. Entendo o teatro máis como caída de máscaras e na política hai moito que desenmascarar.

-Como directora teatral que papel lle daría a Feijoo?

-Como amigo dun narcotraficante daríalle un papel protagonista en El padrino.

-A Román Rodríguez?

-Estaría na montaxe Ascenso e caída da Consellería de Cultura.

-E a Baltar?

-Sería o Ignatius Reilly de A conxura dos necios.

«Entendo o teatro máis como caída de máscaras e na política hai moito que desenmascarar»

«Como se poden recortar os recursos en atención ás vítimas de violencia de xénero?»

Conoce nuestra newsletter con toda la actualidad de Ourense

Hemos creado para ti una selección de noticias de la ciudad y su área metropolitana para que las recibas en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
3 votos
Comentarios

«Nós apostamos polo retorno dos mozos e que teñan traballo na terra»