Europa pierde la sonrisa poco a poco
El mundo se está poniendo serio. Mientras Oriente Medio arde, Europa pierde la sonrisa poco a poco. Y también su buenismo. Pero nuestro país va por libre. Pájaros, flores y buen rollito, impidiendo que Estados Unidos utilice sus bases en España.
Sin embargo, nos guste o no, hay que elegir, como en tantos otros momentos de la Historia. Para tal decisión no se preguntó al partido mayoritario de la oposición, que representa a unos cuantos millones de españoles.
Aquí, nuestro presidente está de acuerdo con sus socios, que a su vez le piden que se salga de la OTAN.
Claro que si tomara esta determinación ¿a que país o países nos podemos asociar? ¿a Irán? ¿a Rusia? ¿a China? Y más preguntas ¿qué intereses comunes tiene la población de nuestro país con ellos? ¿libertad de expresión? ¿libertad religiosa? ¿feminismo? O para que resulte más breve la respuesta ¿qué libertades, cuántas y cuáles conservaríamos?
Se supone que a una dictadura, sea del color que sea, nadie quiere volver. M. J. Vilasuso.
A biblioteca pública de Sada y la elección de libros
A raíz dunha carta publicada nesta sección, comentar que en ningún caso desde o Bloque Nacionalista Galego (BNG) de Sada cuestionamos o papel das bibliotecas como espazos libres, plurais e abertos: defendémolas como piares fundamentais do acceso universal á cultura e ao coñecemento. Precisamente por iso consideramos lexítimo —e necesario— interesarnos polos criterios de adquisición de fondos a cargo do erario público.
Non se trata de censurar títulos concretos nen autoras ou autores. Trátase de abordar a calidade e o interese público dun número significativo de obras incorporadas recentemente, así como de criticar a ausencia de libros en galego e de autores e autoras locais. Nun concello como Sada, cun tecido cultural propio e cunha lingua que precisa apoio institucional, entendemos que a biblioteca municipal debe tamén cumprir unha función de promoción e impulso da nosa creación cultural.
Pedir explicacións sobre os criterios de selección non é interferir nin moito menos censurar: é exercer a nosa función de representantes públicos de control e proposta.
A cultura non molesta. O que preocupa é a falta de criterio, a falta de equilibrio e a falta de aposta pola nosa lingua e polos nosos creadores e creadoras. O noso compromiso é claro: máis cultura, máis pluralidade e máis apoio ao propio. Sempre desde o respecto á liberdade cultural e á diversidade de pensamento. Emilio Graña. Portavoz do concello local do BNG en Sada.
La dependencia y las residencias
Leyendo un artículo en este diario sobre la dependencia se me ocurre que La Voz de Galicia realice un reportaje sobre las residencias de la tercera edad en la comunidad gallega: plazas, precios (desde 2.700 euros al mes hasta los 3.400) —con IVA del 21 % si no hay valoración—. ¿Qué jubilado puede pagar estas cantidades de dinero? Hay un montón de hoteles fuera de uso cerrados y clubes de alternes cerrados. La Xunta los podría expropiar y reutilizar. Si no, tenemos que rogar al señor Ortega para que done más residencias. J. A. B. R.
No ximnasio e con gorra: son uns horteras
Levo anos indo a clases nun ximnasio na zona de Santa Marta, en Santiago, e ultimamente a maioría dos monitores non se molestan en correxir as malas posturas que adopta a xente que entrena. Por exemplo, nas clases de spinning vese de todo. Xa nin digamos a xente que se pasa media clase enriba da bici cos brazos cruzados ou coas mans nas cadeiras, que ademais de quedar esteticamente mal, adolecen de falta de técnica. O colmo da horterada é quen entrena na bici con visera para o sol, moda de horteras que a levan tamén pola noite e en interiores. En clase de bici súdase moito e hai que ir ben equipado, non con visera. Coma Trump. Xoán Francisco Pérez Argibay.