Dignidade económica e indignidade social dos mestres

Celso Currás
celso currás A NOSA ESCOLA

OPINIÓN

06 dic 2021 . Actualizado a las 05:00 h.

A dignificación económica dos mestres non foi parella ao seu apoio e recoñecemento social. Hoxe, os docentes deste país están entre os mellor pagados dos países desenvolvidos, pero bótase en falta a valoración do seu traballo, en especial, por parte dos pais de alumnos. É unha das razóns da perda de motivación e mesmo do incremento de xubilacións anticipadas aos 60 anos, que privan ao sistema da experiencia duns profesionais que en moitos casos están nun bo momento da súa carreira. Do «non me xubilo, xubílanme» pasouse ao «xubílome, non me xubilan»... e non o fago antes porque non podo. 

A principal causa desta situación atópase, non obstante, na grande dificultade para impartir as clases con normalidade, debido ás competencias que se están a delegar no docente e que non lle corresponden. Conseguir que un alumno obedeza, que non moleste aos demais, que se sente tranquilo a traballar ou que teña, en fin, uns límites ben claros, é competencia exclusiva da familia, non da escola.

Mentres isto non sexa así, de nada han servir as reformas educativas, coas xa clásicas medidas ineficaces como materias a esgalla, novos currículos ou regalo de aprobados para promocionar ou titular.