Suscríbete 1 año y te regalamos 140 días gratis
Quiero la oferta

Sida: 40 anos de patentes e mortes

Xosé María Torres Bouza
Xosé María Torres LIÑA ABERTA

OPINIÓN

ANDREJ CUKIC | Efe

05 jun 2021 . Actualizado a las 05:00 h.

1981 foi un mal ano. En febreiro un insensato vestido de uniforme entrou coa pistola na man no Parlamento dun país europeo cun grupo de membros dun corpo policial ao grito de «¡Quieto todo o mundo!». En maio, nese mesmo país empezaron a verse casos de envelenamento -que logo se sabería causado polo uso na alimentación dun aceite tóxico- que derivou en máis de 20.000 afectados, deles 5.000 falecidos. Un ocorrente ministro de Traballo, Sanidade e Seguridade Social fixo unha achega á historia intelectual europea, indicando que a orixe do problema era «un bichiño, que se se cae da mesa se mata».

Xuño non foi mellor. Xa noutras latitudes, en EE.UU., empezou a detectarse, en varóns homosexuais, unha pneumonía estraña, o que foi difundido o 5 dese mes -van alá 40 anos!- no boletín semanal dos Centros de Control e Prevención de Enfermidades (CDC) daquel país nun breve artigo titulado Pneumonía por Pneumocystis, causada por un fungo parasito habitual en cans pero moi raro en humanos. Eran os primeiros casos de sida.

En 1983 un equipo do Instituto Pasteur de París liderado por Luc Montaigner (hoxe un xoguete roto, signo da demencia senil do que foi un científico brillante gañador do premio Nobel) identificou ao causante como un retrovirus, máis tarde chamado VIH. O primeiro medicamento contra a sida, o AZT o zidovudina, non foi aprobado ata 1987 en EE. UU. pola FDA, nun procedemento irregular, pois o ensaio clínico foi suspendido por razóns éticas: os pacientes que tomaban o fármaco ían mellorando, mentres que os do grupo control -que só tomaban placebo- morrían pouco a pouco.