Unha fotografía

Víctor F. Freixanes
Víctor F. Freixanes VENTO NAS VELAS

OPINIÓN

PEPA LOSADA

13 feb 2021 . Actualizado a las 19:26 h.

O pai de Manuel emigrou a Suíza contra mediados dos anos 60 do pasado século. Primeiro pasou un tempo en Cataluña, pero en Berna a construción puxaba, e pagaban ben. En Barcelona casou con Amparo, unha veciña da Mariña luguesa. Xuntos traballaron para os suízos durante case dezaseis anos, ela de cociñeira e el de albanel e no que tocase, a carón de italianos, turcos, gregos e alxerianos. Alí naceu Manuel e, daquela, os pais acordaron volver a casa. Non querían que o fillo se afixese fóra do país, e tampouco estaban moi conformes con deixalo cos avós na aldea como facían outros.

A realidade política española mellorara, abríanse novas perspectivas, e viñéronse os tres.

Cos cartos aforrados fixeron o que tantos paisanos nosos: montaron un bar e puxéronlle o nome do barrio suízo onde viviran. Morreron os avós, uns na aldea e outros na vila, e Amparo e Manuel seguiron co bar, que tamén servía comidas. Non era gran cousa pero daba para o que máis os animaba aos dous: procurar estudos e un porvir para o rapaz. Mais Amparo morreu cedo, e o rapaz quedou co pai a axudalo no bar. En parte por non deixalo só e sacar adiante a vida xuntos.

Pouco a pouco Manuel deixoulle o bar ao fillo, a ausencia de Amparo deixárao moi amurchado, e entón o segundo Manuel coñeceu a Adelina. Casaron, pediron créditos, endebedáronse e ampliaron o negocio. Non moito, só para darlle un aquel máis moderno e competitivo. No 2008 naceu o primeiro fillo, tamén Manuel, e no 2010 o segundo, que acordaron chamar Ramón, coma o pai de Adelina. Ese mesmo ano empezaron os problemas: a crise financeira, as preferentes, que tamén lles afectaron, a depresión laboral na bisbarra luguesa… Os créditos aínda estaban a medio pagar e o proxecto de Manuel e Adelina, que era dar carreira aos rapaces, esta vez si!, para que voasen máis alto, empezou a complicarse.