Sobre a liberdade das familias para escoller escolas

Francisco Castro
Francisco Castro A CANCIÓN DO NÁUFRAGO

OPINIÓN

Jesús Hellín | Europa Press

30 dic 2020 . Actualizado a las 05:00 h.

Os que están contra a aplicación da lei Celaá falan de que «atenta contra as liberdades das familias». É curioso como ao longo da historia se ten usado a palabra liberdade para significar toda clase de cousas. Arbeit macht frei era o que se atopaban moitos xudeus, ciganos ou republicanos españois ao entrar nos campos de exterminio nazis: «O traballo faravos libres». O fascismo español fixo oficial un escudo (que aínda voa por aí de cando en vez) cun emblema que rezaba «Una, Grande y Libre». Sempre a liberdade reivindicándose en contextos moi pouco libres. Quizais por iso, na famosa e seica intocable inanalizable imponderable Transición, aquel grupo, Jarcha, chegou ao número un das listas de éxitos co seu Libertad sin ira. Antes, Serrat puxera música a Miguel Hernández e o seu poema Para la libertad, mentres Nino Bravo cantaba aquel himno eterno, político sen que a censura se enteirase, de Libre.

A liberdade, si, é algo que nos gusta, nos emociona. Os que temos desenvolvido algunha vez actividades formativas nos cárceres galegos sentimos un peso desacougante dentro do peito cada vez que traspasamos as portas de control de acceso. Perdermos a liberdade é o peor que nos pode acontecer.

Quizais por iso lle deberiamos dicir a quen está en contra de certas cousas que non evoquen sen máis a liberdade ou a falla dela. Porque a liberdade é unha palabra semanticamente moi marcada en positivo, e non se debe asociar sen máis á auga que quero que pase polo meu muíño.