Dez motivos para a reflexión


Lembro un artigo de Manuel Vázquez Montalbán na revista Triunfo, van alá xa algúns anos, no que, co pseudónimo de Sixto Cámara, o escritor reivindicaba o dereito a votar nas eleccións norteamericanas. Porque nas eleccións USA -dicía- non só se decide o destino daquela parte do mundo, senón das nacións todas, moi especialmente aquelas que, dun xeito ou doutro, vivimos na órbita do Gran Imperio. Disque o Gran Imperio xa non é o que era, que outros axentes poderosos están no baile, mais eu sigo pensando coma o vello mestre de xornalistas: de quen se sente na Casa Branca dependen moitas cousas, alí e aquí, na vella Europa e en practicamente todos os lugares do planeta, incluídas as organizacións internacionais, tan necesitadas dunha revisión a fondo das súas estratexias. Non digo eu que cos demócratas no poder se vaia producir un milagre. Os negocios son os negocios. Pero se o próximo día 14 de decembro non mudara o inquilino da Gran Mansión íamolo pasar mal. 

Son moitas as reflexións ás que nos invita a confrontación norteamericana destes días. Tempo haberá para debullalas.

Unha: a significación das chamadas redes sociais na conformación do pensamento, a opinión pública e a conduta das sociedades.

Dúas: o papel da educación e a cultura como factores fundamentais para nos defender da gran máquina manipuladora, que nos amansa e nos escraviza.

Tres: a perda de influencia dos grandes medios de comunicación, polo menos os medios tradicionais (a autocrítica é cada día máis necesaria: a quen lle interesa o que dicimos?).

Catro: a frustración social, que é tamén frustración cultural, económica, emocional, individual... Factores determinantes para explicar certas radicalizacións e comportamentos fóra do sistema.

Cinco: as carencias, contradicións e decepcións do sistema. Seis: a sedución do brután, o atractivo irresistible que o autoritarismo máis primario produce en amplos sectores das masas.

Sete: a incapacidade dos discursos alternativos para construír proxectos políticos cribles, que sirvan de contrapunto aos fracasos dos discursos dominantes.

Oito: a irrelevancia ou inconsistencia do que tradicionalmente se viña denominando clase intelectual.

Nove: o valor das alcantarillas, os territorios escuros do poder, a impunidade das provocacións e as mentiras. Dez: a perda absoluta das formas, ou o que tamén poderíamos chamar o desprezo polas regras do xogo.

Quédome aquí. As regras de xogo son os principios que entre todos aceptamos para a convivencia, que en determinadas circunstancias mesmo podería ser a supervivencia. O circo en que estamos instalados, radicalizado no espectáculo da confrontación, aviva as bancadas dos hooligans… E que ninguén pense que isto non vai connosco. Cando a bolboreta axita as ás nunha punta do mundo, desátase o tsunami na outra extrema.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
11 votos
Comentarios

Dez motivos para a reflexión