Das Catro Estacións de Astor Piazzolla a miña preferida é o inverno, recreado na música da cidade de Buenos Aires, a outra capital histórica dos galegos, que nestes días atravesa momentos difíciles, tanto economicamente como a causa desa pandemia rabuda que nos castiga a todos. Os avós falaban da gripe do 18, que fixo estragos, e ata que entraron as penicilinas, nos primeiros tempos de contrabando, non a deron abaixado. Os primeiros casos na Arxentina declaráronse no inverno daquel ano, pero a vaga máis forte xurdiu no 19, cando a xente pensaba que xa pasara o peor. En total foron case que 15.000 mortos. En Galicia, Castelao deixou memoria daquel tempo nun conto O retrato, recollido no seu libro Retrincos (1934)

Mais estamos en Buenos Aires, con case medio millón os galegos e galegas que se recoñecen fillos ou netos dos primeiros emigrantes, e máis de cen mil que desta vez seica teñen moitas dificultades para votar. O chamado voto rogado couta as posibilidades da Galicia exterior, que como dixemos tantas veces tamén existe. A cuestión queda sempre pendente dunha lexislatura para outra. Será cousa de afrontala dunha vez.

Volven falar os xornais arxentinos da vella pandemia que se declarou no mundo logo de rematar a Primeira Gran Guerra, a guerra do 14, nun país en pleno crecemento, pero con grandes desigualdades sociais, infraestruturas cativas para atender unha poboación que non paraba de medrar e recursos públicos na práctica inexistentes. Non digo que na actualidade sexa exactamente igual, mais volven as vellos pantasmas nun país que foi o gran centro de acollida e consolo para centos de familias nosas. Nas villas miseria e no Gran Buenos Aires sobre todo, onde se amorean millóns de persoas, os equipos sanitarios decláranse impotentes. Catro mil infectados diarios.

Centos de familias nosas saíron dos peiraos da Coruña, Vigo, Vilagarcía, ás veces tamén dende Lisboa e dende Cádiz, camiño de Buenos Aires. Alí levantaron unha nación, e alí seguen. Débora, María Rosa, Carlos, Xosé María, o vello Peleteiro… No instituto Santiago Apóstol traballan telemáticamente (eles tamén). Rui, Mónica, o Pequeño Marrozos, Gabi, Lorena, Nelli Espiño (coa memoria sempre viva de Miguel), Alicia Ferreirós, Gabriela Pereira… Certo que esquezo moitos mais están no noso corazón, e estes días de apuro e confinamento, co inverno a castigar as ochavas, busco na música de Piazzolla a saudade dos vellos aires porteños. As novas tecnoloxías permiten unha proximidade que a miña avoa Elvira non tiña cando recibía cartas do meu tío Antonio e do avó Saturno. As cartas líanse sobre todo polo Nadal, na Noiteboa, despois da Misa do Galo. A avoa sentaba na cabeceira da mesa e pedía que lle lesen por enésima vez as cartas. Hoxe poñémonos nun relampo na outra extrema do mundo. A covid-19 tamén. Seica o voto teno máis difícil.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
12 votos
Comentarios

Inverno porteño