Moi acompañados na galaxia


Quiénes somos?» Pois «unha formación política de centro reformista ao servizo dos intereses xerais», que defende a dignidade e os dereitos e liberdades da persoa; realista e centrada nos problemas das familias; demócrata e defensora do pluralismo como base da convivencia en liberdade, e por iso mesmo da vixente Constitución; que propugna a eficiencia, a calidade e a transparencia na prestación dos servizos públicos; que promove a igualdade de oportunidades a través dunha economía de mercado sostible e a solidariedade territorial e persoal; autonomista e europeísta; e que procura o respecto ao medio ambiente e a súa sustentabilidade. Así se recolle nos Estatutos do Partido Popular: a gran forza liberal conservadora e reformista da España contemporánea.

«¿De dónde venimos?» Co final da Ditadura e o inicio da Transición, floreceron os partidos políticos. A maioría, de vida efémera. Entre eles, un chamado Reforma Democrática, que reunía a personalidades reformistas do réxime franquista con outras da «dereita civilizada», que é como entón se chamaba aos demócrata-cristiáns e liberais antifranquistas (Félix Pastor, José María Ruiz Gallardón…). En 1976 proclama a súa vontade de integrar nunha única forza política ao centro reformista, e unha vez acadada a democracia, de ser a forza equilibradora do sistema de partidos español desde o centro dereita. Aquela pequena formación, entón virulentamente atacada polo búnker franquista, amalgamada pola ideoloxía liberal-conservadora e reformista e o liderado de Manuel Fraga, evolucionou nunha única dirección: soltar «lastre» pola dereita; e gañalo polo centro liberal. Así foi ao aprobarse a Constitución, co abandono dos que votaron en contra (como Gonzalo Fernández de la Mora) do texto avaliado por Fraga. Así foi coa formación da Coalición Democrática á que se incorporaron os primeiros democratacristiáns e liberais (Areilza, Senillosa); quedou claro tras o golpe de Tejero e a indubidable participación de AP nas manifestacións de apoio á democracia. Así foi no decidido apoio ao Estatuto de Autonomía de Galicia, fronte ao intento de paralización, pola UCD e precisamente en Galicia, do desenvolvemento do Estado das Autonomías. E, posteriormente, coa Coalición Popular, que xuntou nunha única forza aos partidos de inspiración liberal-conservadora e demócrata-cristiá (Segurado, Alzaga); á que seguiu o ingreso no Partido Popular Europeo, da man de Marcelino Oreja. Rematando coa refundación do que aínda se chama Partido Popular e é a gran forza liberal conservadora e reformista da España do século XXI.

«¿A dónde vamos?» Son tempos de fondos cambios sociais, tecnolóxicos e económicos. E por tanto, novos son os retos que temos que afrontar: Reformularnos desde a xestión pública con gobernos multinivel e desde a xestión empresarial, como deben ser as relacións laborais nun mundo hipertecnolóxico e globalizado, que establece novas pautas de distribución da renda (e por tanto demanda outra redistribución da riqueza). Como afrontar a necesaria solidariedade interxeracional ante as novas formas de convivencia familiar. Como facer que o planeta continúe a ser un lugar habitable e sostible, ao tempo que a xente nova ten oportunidades de realizarse persoal e profesionalmente nun entorno respectuoso cos seus dereitos fundamentais, ante a emerxencia de novas ameazas ao seu futuro, a súa liberdade e a súa intimidade. Sabemos quen somos. De onde vimos (e que lastre soltamos). E como e cara onde vamos. Seguros de que na galaxia da competencia electoral, e moi especialmente en Galicia, non estamos sós. Estamos moito e moi ben acompañados.

Por Pedro Puy Portavoz do PP no Parlamento de Galicia

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
1 votos
Comentarios

Moi acompañados na galaxia