Que vai gobernar o novo Goberno?


A pregunta podería parecer superflua pero non o é. O problema non é o número de ministerios, aburridos nos teñen xa con que a esquerda gasta máis que a dereita! O problema é para que serven tantos ministerios se a maioría das competencias coas que os rotulan están transferidas hai décadas ás comunidades autónomas. Repasemos: consumo, educación, servizos sociais, agricultura, sanidade, universidades, cultura e deporte... todo forma parte das competencias das autonomías e unhas cantas áreas máis que non cito para non aburrir. Máis da metade dos ministerios do novo Goberno carecen de competencias de xestión e de capacidade para a execución de orzamentos. O máis significativo é que levan carecendo delas dende finais do século pasado. Que poden facer logo eses ministerios? Pois en realidade só dúas cousas: a lexislación básica e a adaptación -transposición- da lexislación europea ao Estado español. Que pode en realidade facer por exemplo o novo ministro de Universidades -só de Universidades-, pois unha nova lei orgánica de universidades e xestionar as bolsas e contratos universitarios, ren mais. Para facer leis, ás veces -é o caso das leis orgánicas- necesítanse maiorías cualificadas que dificilmente poderán lograrse neste Parlamento tan compactado en bloques de dereitas fronte a esquerdas máis nacionalistas. Aínda que a vía de construír outros marcos normativos facendo novas leis orgánicas podería servir para rachar bloques e aproximar a algúns partidos ao acordo. Ou non.

A segunda capacidade que lle queda a eses ministerios, a adaptación e interpretación das normativas europeas ao Estado español, foi a vía preferente que escolleron os gobernos precedentes para avanzar nunha recentralización de facto que reenchera de competencias e instrumentos de control aos organismos do Estado central baleirados de funcións pola extensión das transferencias a todas as autonomías sen excepción. Pero esta vía de recuperación de poder vai chocar non só cos nacionalistas litorais aliados do novo Goberno -e amparados pola Constitución-, senón coas lóxicas de poder autonómico establecidas neste Estado español do século XXI que non acaba de elixir entre ser federal -séndoo xa case na práctica- ou plurinacional -séndoo tamén por vontade política malia quen pese-. Por outra banda, esa opción recentralizadora que tiña como grande argumento a austeridade como política contra a crise non serve neste Goberno, que quere superar as políticas restritivas da troika interna.

De todos os xeitos, un Goberno tan numeroso e cargado de competentes políticos e técnicos vai reclamar poder. A perspectiva deste primeiro Executivo de coalición dende 1939 -de non contar os gobernos republicanos no exilio que chegan ata 1977-, será inevitablemente de competir entre os socios para facer, protagonizar e construír novas políticas. A cuestión é de onde van tirar o poder do que carecen. Recorrerán a esas concepcións tan abstractas e tan antigas pero tan manexadas de novo nestes tempos por algúns sectores, como patria ou soberanía? O problema é que sen deus e rei en España non significan moito. Resolver este enredo vai ser máis importante aínda que resolver o de Cataluña, porque ese tamén veu deste.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
23 votos
Comentarios

Que vai gobernar o novo Goberno?