O mellor gol de Iñaki

Europapress

Iñaki Williams é un xogador da canteira do Athletic de Bilbao que hai pouco acadou titulares non polos seus golazos, senón porque explicou que súa nai, de Ghana, saltou o valado de Melilla cando estaba embarazada para poder fuxir da miseria e poderlle dar, a el, unha oportunidade. A outra opción, por certo, era a morte. Así que saltou. Como saltarías ti ou eu. Entrou, polo tanto, ilegal. Coma tanta xente. Esas persoas que, segundo Vox e algúns francotiradores dialécticos, entran en España para roubar, delinquir e vivir de clocló.

El, de orixe tan humilde e traumática, é agora un exemplo a seguir. A rapazada de Bilbo canta as súas xestas e os rudos vascos de txapela calada choran de emoción cando el, canteirán, vasco, e negro coma súa nai, manda o balón ao fondo da rede contraria.

Podemos maxinar o medo. Podemos sentir a anguria desa muller afouta. Pero cruza o deserto por darlle, a ese que leva dentro, un futuro. Por que o conta agora? Porque tivo ocasión de viaxar con ela a Dubái. E cando a nai viu ese deserto infindo non puido evitar chorar lembrando a epopea que tivo que padecer. «No se lo deseo a nadie», di o futbolista, consciente, coma a boa xente, das súas orixes e de onde vén.

Eu, ao ler esta historia, traio á mente a todos eses políticos que, tan alegres, poñen fronteiras ao mar, falan da «invasión por Melilla» que ao parecer estamos sufrindo, e que son quen de durmir tan panchos sabendo que millóns de seres humanos están condenados á morte polo noso desleixo e falta de interese real en solucionar(lles) as cousas.

Escoito a Espinosa de los Monteros (ese que soltou iso -que ademais é mentira- de que matan máis as nais aos fillos que os homes ás mulleres, e que iso era «violencia feminista») falar de que o Goberno español ten unha política que fomenta o «efecto chamada». Á parte de que non hai tal efecto chamada, o certo é que a política do Goberno español, como en xeral a de todos os países da Unión Europea, é altamente restritiva se temos en conta a dimensión da traxedia humanitaria da que estamos falando. O que hai que facer é pensar e analizar en serio. Por que foxen? Sobre todo da guerra. E quen vende as armas para esas guerras? Nós. É así de simple. Nós vendemos as armas. Eles mátanse. A poboación civil escapa. E as embarazadas cruzan o deserto e saltan os valados.

Oxalá Iñaki Williams sexa chamado á selección de fútbol. Oxalá meta un gol que lle dea o triunfo a España. Quero escoitar, ese día, a Espinosa de los Monteros.

Por Francisco Castro Escritor e director xeral de Editorial Galaxia

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
16 votos
Comentarios

O mellor gol de Iñaki