Non se sabe escribir


Cada día escríbese peor, mesmo nos ámbitos académicos ou culturais, que deberían dar exemplo. Tense chegado a un preocupante abandono, con faltas de ortografía imperdoables, mala redacción e incapacidade para expresar con coherencia o que se quere comunicar. Tamén se recuou en aspectos instrumentais básicos, como é a velocidade. Basta con ditarlles un texto aos estudantes, incluso universitarios, para comprobar a absoluta incapacidade de manter un ritmo que non hai moito tempo superábase en etapas anteriores. E corrixir exames ou traballos dos máis altos niveis académicos corrobora as citadas carencias e provoca moitas dúbidas sobre o sistema de avaliación. De que serve que un alumno estude e domine a materia se non se sabe expresar? Que cualificación se outorga a traballos mal redactados e estruturados ou con faltas de ortografía?

Quedo con tres causas desta desfeita. A primeira está na vixente planificación legal do ensino primario. Currículos excesivos e horarios ríxidos que obrigan a abranguer moito, pero apertar pouco. Saben moi ben os mestres que habería que prescindir de contidos e de libros de texto, para centrarse na lectura e na escritura ata que estas se consoliden e se convertan en hábitos, esenciais para o éxito escolar. Onde van os ditados, copias, redaccións ou resumos cotiáns, reiterados ata a fartura na aula ou mesmo na casa? Os bos profesionais acaban tirando a toalla, véndose obrigados a algo que vai contra a súa natura: permitir que os alumnos ascendan no sistema sen dominar ben lectura, escritura e cálculo, con todas as súas connotacións pedagóxicas.

A segunda causa está na falta de hábito lector, imprescindible para o adecuado progreso do estudante. Lectura e escritura son interdependentes e non hai mellor manual de ortografía e redacción que acostumarse a ler, potenciando a rapidez e a comprensión. Volvemos ao dito, onde van na escola as constantes lecturas en voz alta, coidando a entoación de acordo cos signos de puntuación? E as silenciosas coa boca pechada, potenciando a rapidez e seguidas de resumos do lido? Cónstame que se seguen a practicar, pero non co grao e a asiduidade que require esta aprendizaxe.

Por último, que podería ir en primeiro lugar, está o mal uso das tecnoloxías. O rato ou o teclado substitúen fóra da aula ao bolígrafo, pero non para potenciar a escritura, senón para xogar ou navegar pola Rede, sen orde nin control. Deste xeito, o alumno non atopa no ámbito virtual motivación ningunha para escribir e por riba accede a páxinas web que deforman as aprendizaxes adquiridas. Pésima morfoloxía, sintaxe e ortografía convértense en modelos que alimentan a anarquía expresiva, que o estudante acaba arrastrando de xeito inconsciente ao ámbito académico. A escola vese obrigada, unha vez máis, a intentar baleirar con culleres o recipiente que outros enchen fóra con caldeiros.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
16 votos
Comentarios

Non se sabe escribir