Na medicina familiar non saen as contas


A crise sanitaria en atención primaria ten dúas causas fundamentais: o envellecemento da poboación e as xubilacións de persoal. A taxa de médicos de familia en Galicia é das máis baixas de España e o déficit acrecentarase notablemente nos próximos anos debido ás xubilacións. Na actualidade hai en Galicia aproximadamente 2.500 médicos de familia, 500 nos PAC. As previsións de xubilación son dun 80 % en 15 anos, polo tanto necesitamos 138 prazas anuais só para manter o persoal durante 10 anos. Se se estimase que se xubilan un 40 % de médicos en cinco anos, segundo un informe dos colexios médicos de hai dous anos, a necesidade é de 207 incorporacións anuais. E sen ter en conta as crecentes necesidades de atención da poboación debido ao envellecemento e á multicronicidade subseguinte: soamente considerando as xubilacións.

Tras reunións con diferentes colectivos profesionais, colexios médicos e sociedades científicas a consellería comprometeu, entre outras cousas, algo crucial para coñecer a vontade real de enfrontar esta crise con medidas de calado: os incrementos orzamentarios necesarios. Presidente Feijoo, a proposta son 100 millóns para atención primaria. Non sabemos se isto compensa todo a débeda histórica, pero si sabemos que as 80 prazas para médicos de familia non resolven o problema, e pensar que o resolve é estar moi lonxe da realidade.

A esta realidade únese outro problema grave, a ausencia de bolsa de paro e a imposibilidade de formar novos médicos de familia sen tomar medidas para aumentar a capacidade docente e a promoción dos titores clínicos. A situación de pleno emprego supón un escenario cada vez máis xeneralizado: o da non cobertura das ausencias xeradas por permisos e incapacidade temporal. Vexamos: 2.500 médicos de familia supoñen 77.850 días de vacacións. Se nada se modifica, se os 100 médicos de familia anuais que formamos se destinan a cubrir as xubilacións, as referidas ausencias deberán ser totalmente cubertas polos propios profesionais na súa totalidade, por un persoal cada vez máis envellecido.

A proposta da consellería é de 1.400 pacientes por profesional. Serían boas noticias se houbese un 100 % de substitución. Mais as ausencias no Nadal, en febreiro a gripe, en abril a Semana Santa e o verán coas súas vacacións cubrirémolas uns compañeiros a outros, e así enlázanse uns meses con outros, sen posibilidade de traballar en condicións adecuadas. Cos ollos abertos á realidade, haberá que falar de 1.200 pacientes para que non se saturen as consultas, para ter o tempo que os pacientes necesitan; todos e cada un deles.

As escasas cifras coñecidas, ese ben tan prezado e tan celosamente gardado pola consellería, son aterradoras. Qué diferenza cos informes da Central de Resultados de Cataluña, que mide, avalía e difunde os resultados en calidade e saúde conseguidos polos diferentes axentes que compoñen o sistema de saúde. E, en Galicia non podemos consultar a memoria do Servizo Galego de Saúde, nin podemos avaliar cal foi a repercusión económica da integración de atención primaria cos hospitais. Os resultados organizativos si que os vemos, e habería que estar xordo para non saber a opinión dos profesionais sobre eles. Na prensa e nos centros de saúde está dito alto e claro.

Señor presidente, a atención primaria é moito máis ca números. É lonxitudinal, é dicir, que sexa sempre o mesmo profesional (médico e enfermeira) o que atende a cada persoa, na consulta e no domicilio. A atención primaria é accesibilidade, sete días da semana 24 horas, e non só no centro de saúde ou en urxencias, tamén na atención aos pacientes complexos, como os que requiren coidados paliativos ou os encamados.

A atención primaria é equidade, porque chega a todos os grupos sociais por igual, porque non hai diferenzas por xeografía ou etnia. A atención primaria é integral, é traballar con, para e pola comunidade: unha axenda organizada en dúas quendas como no hospital é estar moi lonxe do que a atención primaria precisa para o seu desenvolvemento. Un traballo con actividades que van máis aló das consultas, que pode ser, por exemplo, camiñar cos pacientes, traballar en grupo, apoiar a todos aqueles activos comunitarios que nolo demanden.

Señor presidente, dea á atención primaria a consideración que os nosos pacientes nos dan, e traballemos xuntos para proporcionar solucións aos problemas actuais para conseguir unha atención sanitaria de calidade.

Por Susana Aldecoa Presidenta da Asociación Galega de Medicina Familiar e Comunitaria. Firma co resto da xunta directiva

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
3 votos
Comentarios

Na medicina familiar non saen as contas