O máis caro non é necesariamente mellor


Non fai moito que os smartphone romperon a barreira psicolóxica dos mil euros. Desde a chegada dos iPhone e dos Android os prezos destes dispositivos iniciaron unha escalada incesante: dos 400 ou 500 euros pasamos aos 700, logo aos 900 e xa estamos nos mil, un prezo ligado aos trebellos que destacan polo plus de deseño e calidade. Estes dispositivos premium non están ao alcance de tódolos usuarios, xa non só polo seu prezo, senón tamén polas súas funcionalidades, innovacións que un consumidor medio -en moitos casos- non utilizará.

Esta estratexia de prezos non é nova. Recordemos que Apple usouna para diferenciarse e posicionarse dentro do mercado ligando a súa marca a conceptos como calidade, exclusividade e innovación. Se o prezo do dispositivo é alto, a percepción do valor que as persoas consumidoras lle outorgan aumenta. O caso dos iPhone é claro: asociamos prezo con exclusividade, somos donos dun accesorio tecnolóxico especial, que nos distingue, que nos fai únicos. E esta estratexia de prezo tamén inflúe na nosa percepción dos demais dispositivos, porque se son máis baratos e, polo tanto, máis asumibles, non poden ser tan bos.

A cuestión é que posiblemente a maioría dos usuarios non precisamos dispositivos tan caros pero querémolos porque o mercado habituounos á posibilidade de ter un Lamborghini cando o que podiamos permitirnos era un Seat Panda. Non hai moito as operadoras atraían a novos usuarios, ou tentaban aos que querían marchar, con móbiles de alta gama que podían saír case gratis ou que pagabas en cómodos prazos. Esa era a realidade hai uns anos, todo o mundo tiña ao alcance da man un smartphone, o que nos levou a habituarnos a un produto cunhas características que talvez non precisabamos ou a un dispositivo que non podiamos permitirnos. Neste punto é interesante advertir que a escalada de prezos posterior xiraba arredor da innovación, da exclusividade e das funcionalidades punteiras do produto; e, ás veces, esas supostas vantaxes tecnolóxicas do dispositivo non xustifican que o smartphone rompa a barreira dos mil euros.

Actualmente o mercado é máis heteroxéneo e os consumidores están mellor preparados e informados para elixir un ou outro dispositivo electrónico. Temos acceso a smartphones máis económicos con funcionalidades que hai anos nin existían, pero para moitos consumidores resulta difícil desbotar a idea de que un produto máis caro é mellor.

Como asociación de consumidores, nos últimos tempos detectamos problemáticas relacionadas con estes dispositivos cun raizame económico. Non é a primeira vez, e non será a última, que un consumidor solicita un crédito rápido para acceder á compra dun smartphone, o que acaba derivando nunha débeda coa entidade emisora do crédito de difícil pagamento. Por iso animamos aos consumidores a reflexionar sobre cuestións como a obsolescencia programada, a compra de segunda man de dispositivos tecnolóxicos, a reutilización de vellos terminais ou a reparación dos mesmos antes de optar pola compra dun novo smartphone.

Autor Rebeca Sánchez Responsable do Departamento de Prensa da Unión de Consumidores de Galicia

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
3 votos
Comentarios

O máis caro non é necesariamente mellor