As vacinas e a teoría da conspiración


Estes días está dando que falar a actuación dunha eurodeputada da órbita de En Marea, promotora en Vigo dunha xornada sobre mulleres e saúde que incluía unha charla da asociación de afectadas pola vacina do virus do papiloma humano (VPH). O evento foi cancelado polo concello vigués, propietario do local onde se ía celebrar. Eu non tería prohibido esa charla: a liberdade de expresión é importante, e a disidencia ten permitido importantes avances á humanidade; heterodoxos foron Franklin ou Galileo. A heterodoxia é unha liña que separa o pensamento dominante do diferente; máis alá desa liña está o ridículo ou a xenialidade, o fracaso ou a gloria. Por iso hai empresas -como unha que ten como logotipo unha mazá mordida- que promoven ese obxectivo; de aí o lema Think different, pensar diferente.

Na sanidade, ademais da medicina ortodoxa, hai outras, chamadas alternativas, e fronte ás que o ministerio de Sanidade parece que vai tomar medidas. Eu admito certa liberdade ante elas, sempre que non substitúan a medicina tradicional en enfermidades graves. Por que? Polo efecto placebo, ao que todos recorremos: que tire a primeira pedra quen non dixo unha mentira piadosa a un familiar enfermo. No caso que nos ocupa é certo que a asociación non é antivacinas, pero si que promove a exclusión do calendario vacínico da usada contra o virus VPH (que pode producir nas mulleres cancro de colo de útero). Así, a eurodeputada de En Marea recunca nun tema polémico: hai un ano asinara unha pregunta no Parlamento Europeo pedindo a non obrigatoriedade das vacinas polas dúbidas da súa seguridade. Trataba na súa pregunta de frear «o poder das farmacéuticas» (sic).

Velaquí o leitmotiv: a grande heroína fronte á multinacional. David fronte a Goliat. Todos os medicamentos poden producir efectos indesexados, incluso antes de ser aplicados, como o desmaio dun adolescente ante a simple visión da agulla dunha xiringa. Ademais, non todo é branco ou negro; por citar un caso recente, a empresa PharmaMar acaba de ver aprobado en Australia o seu antitumoral, Aplidin, rexeitado hai un ano pola Axencia Europea de Medicamentos (EMA). Quere isto dicir que os técnicos e políticos australianos cederon fronte ao «inmenso poder» de PharmaMar? Non, simplemente consideraron que o medicamento podía ser útil.

O movemento antivacinas ten algúns seguidores, que aducen razóns relixiosas, da liberdade individual, do adamismo naturista ou da loita contra as grandes multinacionais; este parece ser o caso da eurodeputada. É unha pena que persoas coma ela, cunha traxectoria exemplar, tiren pola borda o seu prestixio, sumándose á teoría da conspiración. Sería unha pena que acabase coma a monxa catalá Teresa Forcades, propagandista do MMS, inventado hai tempo nos EUA, e difundido polo agricultor catalán Josep Pàmies, para curar o VIH, a malaria e non sei cantas enfermidades máis. Un caso actual, e máis estendido, do que foi o Bio-Bac, pretendido milagre español contra o cancro. Oxalá non lle suceda coma a Steve Jobs, o mago da empresa da mazá que citaba antes, que morreu de cancro de páncreas, e que recorreu á medicina ortodoxa cando o tumor estaba moi avanzado, tras fracasar os supostos tratamentos alternativos da medicina budista.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
11 votos
Comentarios

As vacinas e a teoría da conspiración