O monte galego necesita máis apoio


Avogado e vicesecretario Xeral do PSdeG

Pouco queda xa do entrañable universo que narrara Fernández Flórez, aquel bosque animado no que coexistían animais, homes, lendas e, en suma, unha cultura ancestral pegada á terra.

Para o homo economicus, o sector forestal representa hoxe o 3,5?% do PIB de Galicia e unha das principais actividades económicas, que ocupa a 70.000 persoas nun país azoutado polo desemprego. Por sí soa, Galicia é a novena potencia forestal europea, producindo a metade da madeira que se corta en España. Estas magnitudes acadáronse a pesar da desidia pública e de que un tercio do monte galego é improdutivo, cifra moi superior á de outros lugares con tradición forestal, o que dá idea do gran potencial desaproveitado.

O plan forestal de 1992 prevía invertir no sector o 3 % do orzamento autonómico, que na práctica quedou na metade, gastando máis en apagar lumes que en racionalizar o monte. En síntese, a única política forestal que practicaron os sucesivos gobernos populares foi a de ti vai plantando, sobre todo eucaliptos, de modo que o obxectivo do plan de 1992 para o ano 2032, 245.000 hectáreas de eucalipto, estímase superado hoxe, con máis de 300.000.

No monte galego conflúen medio ambiente e economía. O eucalipto é un recurso económico que debe ser compatibilizado co respeto ó medio. O exceso de oferta non vai beneficiar ó sector. A necesidade de limitar a expansión da especie, recoñecida pola propia Xunta, é maior habida conta da irrupción do e. nitens, que medra nas zonas interiores de Galicia, onde non podía facelo o tradicional e. globulus. Dito doutra forma, coa chegada do nitens, os límites naturais do eucalipto desaparecen, polo que o seu potencial colonizador é ilimitado.

A inexistencia dunha política forestal digna de tal nome afondou os problemas do monte. A revisión do plan forestal é unha ocasión para dinamizar un sector económico estratéxico, dentro do dereito a un medio ambiente adecuado e sen perder de vista a íntima relación cos lumes. Non contribúe á esperanza a carencia -criticada polo Consello de Contas- dunha mínima avaliación do cumprimento do plan anterior.

Cabe mencionar a importancia de diversificar especies, de fomentar decididamente a xestión silvícola, case inexistente no caso das frondosas, e de figuras asociativas que mitiguen o agudo minifundio, así como a necesidade dunha fiscalidade favorable para un sector especial no que os beneficios ambientais poden ser actuais pero o rendemento económico tarda en chegar.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
11 votos
Comentarios

O monte galego necesita máis apoio