Andazo machista


Máis vítimas dun andazo que semella imparable. Un non deixa de se preguntar cantos anos e xeracións precisaremos para pór fin á violencia contra as mulleres. Cada nova trae un arrepío e case unha vergoña polo simple feito de seres home. Mais, como axudar a rematar con esta lacra e fomentar a igualdade e a solidariedade entre xéneros? Se un pon o foco na mocidade de hoxe, xorden as dúbidas con respecto á esperanza porque aínda é doado reparar na asunción de patróns de conduta e actitudes machistas que o sistema educativo actual non é quen de contrarrestar. A mobilización social e a nosa conciencia son necesarias, igual que unha educación comprometida que estableza as relacións de xénero en base á igualdade, a harmonía e ao respecto mutuo, pero tamén se requiren medidas públicas que garantan servizos xurídicos gratuítos e protección para calquera muller que se atope nunha situación de violencia. Isto é fundamental para dar o paso.

 

Hai xa moitos anos, cando cheguei a Boiro, chamoume moito a atención a morea de separacións e divorcios que había na vila, cunha cifra que debe de se aproximar á de calquera cidade. Non vou dicir que isto sexa algo positivo, que non o é, mais si pode explicar algo dun problema tan complexo e delicado. Nun primeiro momento, deume por pensar que tanta ruptura tiña que ver con cuestións antropolóxicas, como o carácter aberto e decidido das boirenses. Pero non. As dúas razóns principais son as conserveiras, porque lles achegan certa independencia económica ás mulleres; e a proximidade das familias que as apoian e as protexen á hora de tomar unha decisión que, nalgúns casos, talvez lles poida salvar a vida e lles devolva a súa liberdade.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
31 votos
Comentarios

Andazo machista