Primarias sen fratricidios, por favor

María Xosé Porteiro
María Xosé Porteiro HABITACIÓN PROPIA

OPINIÓN

03 sep 2017 . Actualizado a las 05:00 h.

16, 17, 22, 28, 19, 15, 17, 25, 18 e 14 son os escanos obtidos polos socialistas galegos nas eleccións galegas desde 1981 ata 2016. Foron terceira forza en 1981, 1997 e 2016, detrás de opcións da esquerda nacionalista. Paco Vázquez, Fernando González Laxe, Antolín Sánchez Presedo, Abel Caballero, Emilio Pérez Touriño, Pachi Vázquez e Xaquín Fernández Leiceaga foron os candidatos, entre os que só Laxe e Touriño foron presidentes, grazas a pactos cos nacionalistas, mentres que os peores resultados acadáronos Paco Vázquez, Abel Caballero e Xaquín Fernández Leiceaga. En total, suman seis anos de goberno en 36 anos de autonomía.

No PSdeG deberan tirar de memoria. En novembro cumpren corenta anos coma organización coincidindo cun proceso interno de renovación no que parten co lastre do seu peor resultado histórico no Parlamento galego e no español. Se aínda lles queda ánimo para desacreditar, eliminar, ou aniquilar a algún candidato, deberan lembrar que o pobo sabe ler entre liñas e os fratricidios sementan colleitas de fracasos. Están a tempo de dar paso a unha xeira nova, onde os conflitos endóxenos non consuman máis tempo que o traballo de representar, en serio, os intereses dunha cidadanía de centro esquerda que se sinte galeguista, pero non nacionalista.

A ampla vitoria interna e contra prognóstico de Pedro Sánchez chegou logo de que o PSOE estivese debruzado sobre un abismo insondable, disposto a tirarse sen rede e sen paracaídas. As primarias galegas deben superar aquel trauma, normalizar as relacións internas e resolver sensatamente os conflitos. Do contrario, gañe quen gañe, o resultado será malo porque as facturas pendentes sempre se cobran.