Cadeira é substantivo feminino singular


Nesta semana do Día Internacional da Muller, seguramente alguén lembrou o manifesto O xogo das cadeiras que puxemos en marcha algunhas escritoras, artistas e intelectuais para visibilizar un feito evidente: a Real Academia Galega, coma o resto das Academias do mundo, pecaba de exceso de testosterona. Non é fácil tirar o perfume a Varón Dandy e ilo mudando por aromas máis neutros e modernos. Unisex, se cadra, que a fin de contas a intelixencia non debería coñecer fronteiras. Pero penso que para algo serviu aquel rebumbio, pois desde aquela asistimos a unha restitución da xustiza intelectual e poética que, paseniño, vai ofrecendo a mulleres a honra de posuír unha cadeira na Academia Galega. A última, Marilar Jiménez Aleixandre.

Permítanme que a chame un intre polo hipocorístico, que vén de cor, corazón: Marilar, que non só é unha científica intelixente e incansábel, unha feminista convencida e unha persoa informada e con sentido crítico, senón que é, ademais, unha escritora en terra allea que se converteu en galega por dereito literario, que é o mellor dos dereitos para quen cre profundamente en que desde as nosas ficcións podemos mudar o mundo. Marilar Aleixandre escribe utopías que se poden facer reais; mundos para a infancia e a mocidade que, como fixo o Neira Vilas a quen substituirá, explican mellor o que somos e o que queremos ser. E cando é poeta, demostra que na rúa Tabernas haberá aínda quen ordene os debates cun toque de necesario lirismo. A súa cadeira será verdadeiramente feminina e singular, aínda que todas a sintamos como propia.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
28 votos

Cadeira é substantivo feminino singular