¿Dámoslle a volta ao conto?


Xa llelo digo eu ás miñas fillas: moito tino cos que falan castelán; nada de subir a un coche cun deles, por Deus, non quero nin pensar o que vos podería facer. Así que cando usedes o Bla Bla Car, se quen conduce non se apea do castelán, sen mediar palabra, baixades. É mellor perder os cartos que correr perigo.

Deberían prohibilo definitivamente e deixarse de tanta trangallada, que xa non podes nin cubrir un impreso sen que te mareen co anverso en castelán. Empezas por aí e mira despois o que pasa, que un langrán que só fala castelán decide queixarse no Twitter de que unha persoa de ben non quere ir con el nun coche, e ¡hala!, xa se armou, coma se fósemos todos uns racistas. Porque antes todo era mellor. Nas clases falábase o que se tiña que falar, sen ideoloxías, e punto. O castelán, na casiña, para os vellos e para falar das cousas da aldea. E non é que eu teña nada en contra, conste, que me parece unha lingua moi bonita, melodiosa, na que escribiron grandes poetas como Espronceda; está ben para o que está, para cantar Clavelitos nas festas e para os arrolos de berce, e por iso hai que protexelo. Pero de aí a falalo con descoñecidos ou ensinar as matemáticas e a física en castelán, ¡por Deus! Por iso na miña casa o castelán entra pouco; a edición de luxo do Quixote no andel, o Telediario de vez en cando, e, claro, a asistenta. Ela si que fala castelán, pobriña.

Pero, ¡meu Deus!, non quero nin pensar nos pais desa rapariga que, por culpa do Bla Bla Car ese, case sobe a un coche cheo de homes falando castelán.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
18 votos

¿Dámoslle a volta ao conto?