A xarda, crónica dunha desfeita anunciada

Opinión


Dicíame un armador de arrastre galego hai uns días, en plena campaña da xarda, que estaba desesperado e ao borde dun ataque de nervios. En media hora enchía as súas bodegas, e nada máis saír do porto xa tiña que volver a terra. E, claro, coa súa cativa cota de xarda a campaña vaille dar para apenas uns días, co que terá que amarrar o barco ou adicarse a outra pesqueira esquivando como se poda a xarda que enche no noso Cantábrico.

E un exemplo dos moitos que podiamos ter neste caladoiro, en todas as artes, sobre todo coa flota galega e asturiana, produto dunha negociación política infame na que a flota galega foi marxinada por acción e omisión de uns e outros. E todo isto agravado no caso do arrastre porque, ademais de ter un porcentaxe xeral asignado a este segmento moi escasa dado os custes e capacidade de pesca desta flota, a nivel interno creouse unha gran desigualdade tras deixar a Administración que as cotas de xarda dos barcos de arrastre despezados non aproveitaran a todo os barcos de arrastre que quedaban operativos e foran estas poxadas ó mellor postor. Unha desfeita que fai, en definitiva, que unha pesquería que podía ser a alegría dos nosos pescadores, se converta nun pesadelo, e só serve para enfrontar os pescadores do Cantábrico que pelexan por eses restos que nos deixan os pescadores do norte de Europa que viven na abundancia e que, por suposto, miran encantados como un gran competidor está atado de pes e mans.

Quen gobernou nos derradeiros anos xa sabemos o que fixo e a onde nos levou, agora toca facer cousas distintas, e para iso quen goberne terá que empezar por cambiar o modelo de xestión do Cantábrico para que a equidade, os criterios de igualdade e, en definitiva, o interese xeral sexan os criterios de reparto dentro de cada segmento de flota, independentemente de onde se teña o porto base, chámese este Pasaia, Laredo, ou Portosín. Máis difícil, pero non imposible, necesitamos tamén cambiar o modelo de xestión desta costeira na UE, unha explotación por criterios de esforzo para pesqueiras explosivas como esta, unha zona singular de xestión para o Cantábrico polo seu impacto social, poden ser dúas iniciativas que polo menos deberiamos tentar levar adiante. España, máxima prexudicada por esta pesqueira na UE, debería liderar estes cambios por suposto; si cousas distintas para tentar resultados distintos, e un Estado proactivo, non expectante, non si?

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
3 votos
Tags
Comentarios

A xarda, crónica dunha desfeita anunciada