Alba Díaz, fotógrafa: «Todas fomos 'María' e sobre ela se asentan as violencias»

Acaba de inaugurar a exposición fotográfica «María Violencia» na galería-taller Vieiros

A fotógrafa Alba Díaz e a modelo María Cendán, na galería Vieiros
A fotógrafa Alba Díaz e a modelo María Cendán, na galería Vieiros

Lugo / La Voz

Compromiso social e arte van da man na exposición que a fotógrafa lucense Alba Díaz -nada en Vigo e mestra de inglés no CEIP de Muimenta- vén de inaugurar la galería-taller Vieiros (Rúa Nova, 135). A mostra María Violencia pode visitarse ata finais de novembro de 10.00 a 13.00 e de 18.00 a 21.00 horas, en quendas de catro persoas.

-O título xa nos leva a pensar nas agresións sobre as mulleres...

-Si, o título é un nome, María, e un apelido, Violencia. É María como moitas mulleres que ao longo da historia foron e fomos vistas como a mística da feminidade, virxes, submisas, caladas... Ese é o mandato tradicional do patriarcado. Tamén cando a algunha muller non se lle sabe o nome se lle chama María, tamén se chaman «Marías» as materias menos importantes na escola... Todas fomos «María» algunha vez e sobre ela se asentan as violencias e as discriminacións, o acoso, a explotación sexual, reprodutiva, a desigualdade...

-E como levou a cabo todo ese traballo para transmitilo en imaxes?

-A miña linguaxe é a fotografía, e reproduzo a realidade a través dela. Neste caso, foi un traballo conxunto con María Cendán, modelo e amiga, coa que xa teño colaborado máis veces e resúltame moi fácil traballar con ela. De aí parimos 16 fotografías.

-Por que optou polas imaxes en branco e negro e polos desenfoques?

-Para min, a fotografía, como poden ser a escrita ou a música, é unha ferramenta para coñecer e interpretar a realidade. No meu traballo pódense atopar influencias de Donna Ferrato, Baldo Pestana, Tina Modotti, Diane Arbus, Cristina García Rodero, García Alix... E, neste caso, o desenfoque ten relación co inconsciente, e gañan enfoque co paso do tempo. Tamén remite ao trasfondo emocional de maltrato, tamén pode semellar unha imaxe filtrada polas bágoas...

-Cando comezou a dedicarse á fotografía?

-Levo toda a vida mirando a través dunha cámara, desde que vía de nena a meu pai, que tiña moi bo ollo para a fotografía. Pero profesionalmente levo uns dez anos.

«Coa pandemia, o machismo atopou outra escusa para perpetuar as desigualdades»

-Concibe sempre a fotografía como un compromiso social?

-Está presente. Esta exposición representa a escuridade, e a anterior que fixera, Miradas na ducha, representaba a luz, pero tamén era reivindicativa porque mostraba as mulleres libres, tranquilas, relaxadas, liberadas das máscaras... A fotografía é a miña maneira de expresarme, aínda que creo que unha fotografía non está completa ata que outra persoa a ve. No caso de María Violencia, a exposición ía facela antes da pandemia, pero houbo que pospoñela. O feminismo está na base porque como muller e feminista teño que reivindicalo, negar a violencia machista sería vivir noutra realidade. E coa pandemia cobra aínda máis sentido porque o machismo encontrou unha nova escusa para seguir perpetuando as desigualdades. Gustaríame que se puxera tanto empeño en atopar unha vacina contra o machismo, que tanto mata, como se está facendo para atopar unha vacina contra o coronavirus.

-Que importancia ten para os artistas a apertura de espazos coma Vieiros?

-Era necesario ter un lugar así, onde contan cunha sensibilidade especial para visibilizar e dignificar o noso traballo, e é un privilexio formar parte del.

-Emprega a fotografía nas súas clases en Muimenta?

-Eu traballo por proxectos e o audiovisual é un apoio fundamental na aula, tanto con fotografías coma con vídeos. De feito, agora coa pandemia, que imos todos coa máscara, pídolles a veces aos alumnos que se graven vídeos na casa e así podemos vernos as caras.

-Que opinión ten das cámaras dos móbiles?

-Onde estea unha boa cámara réflex... eu de feito o móbil case non o uso, cada vez menos, e tamén que quitei dos selfies.

-En que outros proxectos está traballando?

-Estou con dous. Por unha banda, «Resistencia», no que traballo sobre unha serie de personaxes de Lugo que para min teñen algo en común, que é construír un universo particular ao seu arredor, así que estou visitando a súa contorna, talleres.... E, por outro, estou facendo un libro conxunto con Lois Pérez, de fotografía e poesía, sobre unha viaxe que fixemos antes da pandemia aos Estados Unidos, para ver os Stones.

Alfredo Bongianni: «Un fotógrafo no lo es del todo hasta que plasma su idea sobre el papel»

María Guntín / Óscar Cela

El profesional y otros dos compañeros del sector estarán al frente de la primera galería fotográfica de la ciudad, que se inaugura hoy, a las ocho de la tarde, en la Rúa Nova

La primera galería fotográfica de Lugo lleva el nombre de Vieiros y está situada en el número 135 de la Rúa Nova. Es fruto del trabajo conjunto de varios profesionales, que han decidido abrir un espacio en el que exponer y vender sus obras, asesorar a otros profesionales sobre ámbitos relacionados con la fotografía y crear un lugar en el que otros fotógrafos puedan mostrar su trabajo diario. La inauguración es hoy, a las ocho de la tarde. En la galería ya se exponen desde hace unas semanas fotos de Alfredo Bongianni y Félix Pedrouzo. Curiosamente, el italiano enseña una muestra fotográfica que recorre la ciudad de Lugo y el lucense Félix se abre al público a través de un reportaje fotográfico sobre Roma, una ciudad a la que acude con asiduidad. 

Seguir leyendo

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
1 votos
Comentarios

Alba Díaz, fotógrafa: «Todas fomos 'María' e sobre ela se asentan as violencias»