Mel online dunha albariza centenaria

Un lucense de 28 anos rehabilitou o seu cortín familiar e conta con 75 colmeas

O lucense Hugo Santín traballando nas colmeas do cortín
O lucense Hugo Santín traballando nas colmeas do cortín

LUGO / LA VOZ

Tódolos fins de semana Hugo Santín e a súa familia ían a Trabado, a súa pequena aldea natal en Cervantes. Ten lembranzas de neno, dos días que o seu pai pasaba traballando nas colmeas do cortín da súa casa. Conta que por moito que lles gustaba o mel, as picaduras das abellas causábanlle moita reacción á súa nai e ao seu irmán. Tamén lembra como tivo que distanciarse da aldea para poder estudar e que os seus pais traballasen en Becerreá, porque «é moi difícil vivir da apicultura». Aos 26 anos, no 2018, Hugo decidiu rehabilitar o cortín familiar e crear a marca Mel Melosa. O que comezou como unha escusa para volver con máis frecuencia ao lugar que lles gusta, agora é unha explotación de 75 colmeas con venda online. Hugo, de 28 anos, anima á xente moza a lanzarse a crear este tipo de proxectos para revalorizar o rural.

—Por que decidiu comezar o proxecto?

—Á miña familia gustáballes moito producir mel e perdemos a tradición. Vin unha forma de sacar diñeiro a fin de ano pero sobre todo de recuperar o espazo familiar e traballar entre todos. Ademais, é un produto que lle gusta moito á xente.

—Como foron os primeiros pasos?

—Pedimos unha subvención ao Grupo de Desenvolvemento Rural (GDR) para rehabilitar o cortín e máis unha cabana de pastoreo para usala de almacén. O proxecto solicitado foi para montar 25 colmeas e facer o envasado na propia casa que temos alí. Dentro do propio cortín éntrannos 17 e o resto están a uns 200 metros.

—E agora xa son 75 colmeas.

—Si, o ano pasado ampliamos ata as 40, pero non vendemos case nada na páxina web. Pero coas circunstancias deste ano, retomámola, vendemos un pouco máis e xa temos 75. O noso obxectivo é chegar ata cen.

—A web é unha ferramenta esencial para as vendas?

—É unha das grandes saídas actuais. Nós tamén vendemos en tenda pero é verdade que te encerras na túa zona. En físico aquí vender 1 kilo de mel a nove euros, como facemos nós, parece carísimo porque o mel sempre se regalou. En cambio, hai marcas cun marketing potente que venden medio kilo de mel, online, por 11 euros. A web ábrete a outros públicos, na súa maioría galegos que viven fora de Galicia ou españois. Aquí como o vimos toda a vida non o valoramos tanto. Nós temos compradores de Madrid, Cataluña ou Castela e León.

—Cal é a diferenciación de Mel Melosa?

—É un mel artesán do corazón dos Ancares e de extrema calidade. Pola zona do noso cortín, ademáis, frecuentan osos, que dan valor a nosa elaboración e incluso son un atractivo turístico.

—É viable emprender para a xente nova da zona?

—Non se fai porque hai descoñecemento. Eu pedín axuda na Asociación de Montes e Vales Orientais e acolléronme e axudáronme en todo. Foi moi sinxela a xestión con eles, non como co Concello. Ademais hai moitas subvencións dispoñibles e haberá máis o ano que vén. Sobre todo despois deste ano, no que creo que o rural foi visto coma unha oportunidade para escapar das limitacións do virus. Con vontade e falando coa xente o proceso é moi áxil. Aínda así, eu teño un traballo en Becerreá; non vivo disto, iso é máis complicado.

—Complicado ou imposible?

—Hai xente que chega a vivir, pero ten 600 colmeas. En aldeas como a miña podes ter unhas 120. Pero se vivise alí para dedicarme a iso, estaría a 40 minutos de Becerreá, onde tería que levar aos meus fillos —se teño— e non tería cobertura nin conexión para facer unha vida normal. Emprender é posible, pero facer vida alí non. Así que eu prefiro conservar o traballo que teño e utilizar os beneficios de Mel Melosa para inverter de volta na zona.

—En que quere invertir?

—Quero dedicar os beneficios anuais a arranxar a casa que temos en Trabado e rehabilitar os espazos que se están quedando deteriorados. Precísase unha revalorización importante da zona, que non ten que vir só dos novos.

Las vacaciones, en el monte para cuidar colmenas y preparar miel

xosé maría palacios
Ismael Cedrón, trabajando en colmenas de la parroquia de Cereixedo
Ismael Cedrón, trabajando en colmenas de la parroquia de Cereixedo

Dos hermanos de Cervantes dedican su tiempo libre a la apicultura

«As vacacións pasámolas todas nas colmeas». Así se expresa Ismael Cedrón, que con el verbo en plural se refiere a dos personas: tanto él como Óscar, hermano suyo, dejaron su pueblo natal -Dumia, en el municipio de Cervantes-, pero conservan los vínculos. El primero, técnico de conservación de carreteras, y el segundo, guardia civil, son apicultores por tradición y por vocación; teniendo en cuenta el número de horas que dedican al cuidado de las colmenas y a la preparación de la miel, casi puede decirse que lo son también de profesión por más que tengan otros trabajos y solo ayuden a su madre, titular de la explotación.

Seguir leyendo

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos
Comentarios

Mel online dunha albariza centenaria