Baile de máscaras


Agás no rural profundo, a mascariña é Lei, e quen non a use incurre en falta, podendo ser chamado á orde pola autoridade e reprendido por calquera. Que lonxe o tempo no que se viamos unha mascariña ou era un cirurxán ou un turista oriental protexido de ameazas das que os occidentais non sabíamos nin temíamos. Pois de Oriente veu o problema, e se alí estaban preparados para algo así, nós non o estamos nin un ano despois, sabendo tan só que o contaxio se transmite polo aire, e que as autoridades foron facéndose algo máis competentes cada vez, dispoñendo normas según ían sabendo o que pasaba. Seguen os medios contando avances ou retrocesos do virus en cada concello, comunidade ou estado, e cada semana os expertos abren ou pechan invisibles portas que permiten que nos asomemos ao exterior ou nos conformemos só con respirar; disfrutemos cando os bares abren aínda que sexan unhas horas, e case cheguemos a ignorar que existe un toque de queda diario, e cambiemos de hora sen cambiar de peche, co perigo de aceptar como normal a situación máis anormal que pode existir.

O último que soubemos, coidando inicialmente ser unha broma, é que imos ver con mascariña aos que toman o sol ou aos bañistas. Xa nin se cavila nese futuro no que as fábricas de mascariñas seguirán activas pero necesitaremos moitas máis industrias. E só consola pensar que nós, tan imprevisibles, aínda somos recuperables se algún día esquecemos a mascariña e saímos da casa sen ela. Se podemos esquecernos da mascariña, e a min pásame ás veces, é que aínda temos futuro.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
5 votos
Tags
Comentarios

Baile de máscaras