«Vivín 40 anos en Barcelona, pero todas as noites durmía e soñaba en Pedrafita»

Lorena García Calvo
lorena garcía calvo PEDRAFITA / LA VOZ

LUGO

Carlos Castro

Pepe treme cando oe a palabra morriña. Experimentouna durante catro décadas antes de voltar a Galicia

06 ago 2019 . Actualizado a las 21:07 h.

É a unha da tarde e da cheminea da casa de Pepe sae fume. Dentro está atarefado, preparando una tortilla na cociña de leña. Xa atendeu ás pitas e xa deu unha volta pola horta. Na aldea de San Lourenzo de Pacios impera un silencio manso que só algún can se atreve a importunar de cando en vez. Nada que ver co centro de Barcelona no que Pepe, José María López no DNI, viviu durante corenta anos. El foi un dos moitos veciños da montaña de Lugo que na segunda metade do século pasado deixou o fogar para procurar unha vida mellor. Só que no seu caso esa viaxe á emigración foi con billete de volta. Aínda que tardara catro décadas en sacalo.

«Vivín 40 anos en Barcelona, pero todas as noites durmía e soñaba en Pedrafita. Eu non tiven un só soño en Barcelona, os que tiña eran de aquí», sentenza dun xeito que encolle o corazón. Pepe tiña 27 anos cando, coa súa muller e un neno pequeno, puxo rumbo a Cataluña. A súa muller xa estivera alí traballando nunha casa, e cando fixeron a maleta, ían con traballo. «Tiñan unha portería para ela e un emprego para min no economato dos militares no Arco do Triunfo», recorda. Alí estivo traballando durante quince anos, ata que houbo un cambio na gobernanza, narra mentres pon a quentar no forno unhas filloas coas que acompañar a historia.

Por medio de coñecidos, atopou un traballo nunha cadea de lavadoiros de coches. «Eu tiña boas mans e interese», lembra, e iso permitiulle conservar o emprego durante tres lustros. Pero con 53 anos tivo que reinventarse de novo. A empresa prefería man de obra máis nova, e Pepe comezou a percorrer Barcelona entregando os currículos que lle redactara a súa filla. «Empecei indo polos supermercados e os garaxes, que era o que máis coñecía», conta mentres os ollos lle viaxan tamén ao pasado.