O coro que gravou o himno galego

Un libro, concertos e unha exposición para lembrar a Cántigas e Aturuxos


lugo / la voz

O 12 de outono de 1915 nacía en Lugo, vinculado ao Orfeón Antoniano dos padres franciscanos, o Coro Cántigas e Aturuxos. Con motivo desta data a editorial Ouvirmos e a Deputación organizan varios actos que lembrarán a importancia deste conxunto na historia cultural da cidade. Haberá concertos de corais este e o vindeiro mes, unha exposición no Centro de Artesanía a partir do día 19 e, hoxe mesmo, a presentación dun libro-cede, con vinte temas, elaborado polo estudoso Ramón González. Será ás oito do serán na Deputación Provincial.

Este investigador, que de xeito altruísta pescudou en arquivos para rescatar a memoria do coro, define a Cántigas e Aturuxos como «o primeiro coro de certa entidades que houbo en Lugo, e independentemente da súa calidade musical, que ese podería ser outro debate».

González lembra que apenas uns anos despois de arrincar houbo unha escisión «por un desfalco de 2.000 pesetas e por problemas políticos, xa que chega á dirección un home vinculado ao nacionalismo, Antón Prado». É nesta etapa cando hai dous feitos que marcarán a súa historia. Por un lado pechan cunha actuación a Asemblea Nazonalista de 1918 e por outro van a Barcelona a gravar un disco para a Compañía del Gramófono, onde gravan o himno galego, «a primeira gravación da que se ten constancia física do himno», sinala González. Precisamente esta histórica peza forma parte do disco que hoxe presenta o autor e Ouvirmos na Deputación, así como temas de Lugo e da zona sur.

Un dos aspectos máis significativos do coro foi que na súa dirección chegaron a confluír diferentes tendencias políticas, tan antagonistas como socialistas, nacionalistas ou conservadoras. E tivo dous presidente de honra moi especiais, Calvo Sotelo, na súa etapa máis rexionalista, e o sacerdote e líder agrario Basilio Álvarez. Pero ademais houbo persoeiros vinculados a Cántigas e Aturuxos, como o gravador Manuel Castro Gil ou Evaristo Correa Calderón, cos que nos inicios dos anos vinte organizan as festas de San Froilán. Tamén nesa época fan dúas viaxes, unha a Madrid en 1917 e outra a Santander en 1920, onde tocan ante Pardo Bazán e o rei Afonso XIII.

Coa chegada da República, sinala González, mudan os gustos e aparecen estilos musicais que deixan á marxe ao coro, aínda que no franquismo volveu a recuperar. En 1948 desaparece ao integrarse con Frores e Silveiras, e nace Cántigas e Frores. Atrás quedan máis de 500 persoas que formaron parte deste mítico coro.

homenaxe centenario dun grupo chave na música lucense

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
2 votos

O coro que gravou o himno galego