«Hai 13 anos un peregrino parecía un bicho raro, pero esta ruta espertou no 2004 grazas á sinalización e ao labor de Ricardo Polín»

Víctor Lombardía, como responsable de Protección Civil da Fonsagrada, encárgase do albergue público de San Xoán de Padrón (A Fonsagrada) -titularidade da Xunta- desde hai uns trece anos. Ninguén coma el para constatar a evolución que houbo no Camiño Primitivo.

-¿Cambiou moito nos últimos anos?

-Moitísimo. Hai 13 anos un peregrino parecía un bicho raro, pero esta ruta espertou no 2004 grazas ás melloras na sinalización e ao labor do historiador Ricardo Polín, que o deu a coñecer. No albergue de Padrón podemos dicir que cada ano duplícase o número de peregrinos, e agora estamos case sempre cheos. Hai moita xente, e notámolo a pesar de que agora, na Fonsagrada, ademais deste albergue da Xunta, con 24 prazas, hai outros dous privados, tamén con 24 prazas cada un, e hostais e pensións, que tamén reciben camiñantes.

-¿Cal é o perfil dos peregrinos que chegan nesta época á Fonsagrada?

-Sobre todo grupos de rapaces novos. É unha forma barata de pasalo ben e estar todos xuntos. Aquí no público custa 6 euros a noite, e no privado 10. Ademais, este albergue de Padrón ten un encanto especial: hai unha finca enorme na entrada, que temos moi ben arranxada, con un lavadoiro no prado, tendedeiro, lavadora, secadora, máquinas expendedoras, cociña... O punto negativo é que está un quilómetros despois da Fonsagrada, polo que moitos servizos quedan lonxe, e se os peregrinos están moi cansos ou chove prefiren quedar na vila.

-¿Hai moitos estranxeiros?

-Depende da época. En maio, por exemplo, o raro é encontralos de aquí. O normal é que sexan estranxeiros, pero de calquera parte do mundo: Líbano, Australia, Xapón, Brasil... Agosto si que é dos españois. En idade hai de todo, desde novos ata xente de 80 anos.

-¿Veñen a pé ou abunda tamén a bicicleta?

-A maioría fano a pé, e os que veñen en bicicleta non soen parar na Fonsagrada porque non coinciden as etapas. Os ciclistas habitualmente paran en lugares como Castroverde ou O Cádavo.

-¿Como influíu a nivel económico na comarca?

-Notouse moito. Hai que ter en conta que o peregrino ten unha comida diaria de restaurante, normalmente ao mediodía, e o que veñen buscando é, sobre todo, o polbo. O normal é que a cea sexa de bocadillo ou algo cociñado no albergue, como ensaladas ou pasta. E todo iso é consumo. Outro aspecto que empeza a espertar agora, como ocorre noutras rutas, como a francesa, é o transporte de mochilas ou xente que axuda aos camiñantes con transporte.

-¿Onde soen empezar a ruta aqueles que elixen o Camiño Primitivo?

-Este camiño vén desde Irún, e en Oviedo bifúrcase pola Costa ou polo Primitivo. Pero a gran maioría empeza en Oviedo. De alí á Fonsagrada son 6 días a pé e de aquí a Compostela son outros 6, con 157 quilómetros. A diferenza é que en Asturias o terreo é máis bravo que aquí, os descensos son criminais, hai zonas de 1.600 metros de altura.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos

«Hai 13 anos un peregrino parecía un bicho raro, pero esta ruta espertou no 2004 grazas á sinalización e ao labor de Ricardo Polín»