Un sarriao que tomou parte activa na Revolución Cubana

Crónica | Antonio López Fernández Coñecido polo alcume de Ñico, loitou contra a ditadura de Batista xunto a Fidel e Raúl Castro. Foi dos primeiros en chamarlle Che a Ernesto Guevara


sarria

Antonio López Fernández (Ñico) naceu en La Lisa, entón chamada Marianao, o 2 de outubro de 1932. Os seus pais foron Xoán López Albín e Concepción Fernández López, que emigraran dende a súa Sarria natal e casaran aló. A súa irmá, Hortensia López Fernández, seis anos máis vella ca el, recorda nun solto do que é autor Luis Hernández Serrano na web Juventud Rebelde, de 1/10/2005 a peripecia vital do seu irmán, que foi «un dos máis bravos combatentes clandestinos da loita contra a ditadura batistana, asaltante do cuartel Carlos Manuel de Céspedes, en Bayamo, e expedicionario do iate Granma, xesta na que perdera a vida». Quixo estudar piano, mais a economía familiar non chegaba a tanto.HonradezÑico López foi mozo de limpeza na tenda El Machetazo, axudante de albanel e vendedor de roupa no Mercado Único. Era dunha grande honradez, excelente fillo, fiel amigo e compañeiro intachable.Cando tiña 15 anos ingresou na xuventude ortodoxa, ós 20 participou no asalto ó cuartel de Bayamo, tiña 23 cando foi un dos fundadores do movemento 26 de Julio e 24 cando foi do desembarco do Granma. Coñecera a Fidel e a Raúl nos traxins da ortodoxia, e cando marchou cara Oriente en 1953, para tomar parte nas accións revolucionarias, díxolle á familia que ía para traballar nunha arroceira. Estivo preso en varias ocasións ata que pasou á clandestinidade. Cando o seu pai caeu enfermo non poido visitalo, e só foi posible que asistise ó enterro, fortemente protexido para que non o coñecesen. Despois do asalto ó cuartel de Moncada, Ñico burlou a vixianza policial e viaxou a La Habana, protexéndose en varias casas amigas ata que se refuxiou na embaixada de Guatemala, dende onde partiu para ese país como exiliado. Pasou despois a México, onde coincidiu con Fidel e Raúl Castro, sendo un dos primeiros cubanos que chamou Che o futuro xefe guerrilleiro. Posuía dotes de organizador e foi a el a quen Fidel confiou a dirección das prácticas de tiro dos grupos de comandos que participaron nos sucesos de 1953. Debido a súa talla era coñecido como Sietepisos. Foi unha persoa incorruptible e irreductible no dicir de Raúl Castro, postura que mantivo ata que o 8 de decembro de 1956 morre en Boca del Toro, seis días despois do desembarco do Granma. Non foi este o único fillo de sarriaos, ou sarriao, que tomou parte nos feitos previos e no desenvolvemento da Revolución Cubana. En plena xuventude, só con 24 anos de idade, Antonio López Fernández, comprometido na loita contra a dictadura de Batista, perde desgraciadamente a vida. Os fillos de emigrantes da comarca de Sarria en Cuba axiña amosaron o seu sentimento de cubanidade.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos

Un sarriao que tomou parte activa na Revolución Cubana