Moito máis que unha capela en ruínas

Francisco Albo
francisco albo MONFORTE / LA VOZ

A POBRA DO BROLLÓN

PROXECTO SAN LOURENZO

O conxunto histórico do castro de Cereixa gaña en interese a medida que avanza a prospección arqueolóxica que está en marcha este verán

30 ago 2016 . Actualizado a las 22:14 h.

As escavacións que se levan a cabo no castro de San Lourenzo de Cereixa -na Pobra do Brollón- están poñendo ao descuberto unha singular parcela do pasado da parroquia que cobra cada vez máis interese á medida que avanzan os traballos. O equipo arqueolóxico dirixido por Xurxo Ayán xa puxo totalmente ao descuberto dos restos dos muros da antiga capela que existiu no interior do recinto castrexo, o que permite reconstruír con fidelidade a súa planta. A estrutura construtiva e as pezas que foron descubertas no seu interior indican a presenza dunha edificación relixiosa cunha historia moito máis complexa que a dunha simple capela rural.

Por unha parte, os arqueólogos descubriron sete antigas moedas que serán estudadas no laboratorio para determinar as súas orixes. Polo momento, unha delas xa foi datada en 1605, unha época que coincide aproximadamente cun dos documentos históricos máis antigos que se encontraron sobre esta construción. É un escrito de 1596 conservado no arquivo diocesano que fai referencia á elaboración dunha imaxe do santo tutelar da capela. Nas escavacións apareceron tamén diversos fragmentos de cerámica de tipo medieval que suxiren que o templo puido ser construído en torno aos séculos XI e XII.

Obras de ampliación

Por outro lado, segundo explica Xurxo Ayán, na planta do edificio aprécianse dous corpos diferentes de construción que corresponden seguramente a diferentes épocas. «Hai unha primeira capela de forma rectangular, cunha estrutura sinxela a moi típica das pequenas capelas rurais da zona, e despois hai unha reforma moi grande que amplía considerablemente o edificio e na que se reforzan os muros», di o arqueólogo. O conxunto, así mesmo, encóntrase moi perto do antigo muro do castro, que nese tramo foi reconstruído en tempos moi posteriores. O espazo que queda entre ambos é suficiente para que discorresen as procesións que deberon celebrarse no lugar, dando a volta ao templo.