Como favorecer a comunicación de sentimentos e emocións na aula

Na primeira páxina recollemos a importancia que ten a comunicación de sentimentos do alumno na aula para o seu desenvolvemento socio-emocional. Propomos unha técnica xa coñecida nos cursos sobre Prensa-Escuela para profesores e que agora aplicamos para que faciliten nas súas clases o traballo con diversas noticias que poden axudar os alumnos non só na súa aprendizaxe académica, senón tamén na emocional e social. Bo traballo.

O condutor da discusión dirixida facilita que cada un poida manifestar libremente o seu sentimento
O condutor da discusión dirixida facilita que cada un poida manifestar libremente o seu sentimento

 

1 Aceptación do  sentimento

 

O condutor da discusión dirixida (DD) acepta que cada un do grupo teña o seu sentimento ante un feito, unha noticia, un tema que se discute: é a primeira condición que se lle esixe.

  • Acepta o sentimento como tal e non trata de pórlle boa nin mala cara, aínda que sexa diferente ou incluso contrario ao sentimento que o condutor de grupo poida ter sobre ese tema ou noticia.

 

 

  • Acepta e facilita que cada un poida manifestar libremente o seu sentimento ante os demais e non ocultalo.

 

 

  • O condutor sabe que o sentimento nace nas persoas como froito das súas propias experiencias e modos de ver as cousas e que aceptalo sen crítica é xa un bo paso para axudar a que cada cal se comunique de verdade no grupo.

 

 

  • Aceptar non é estar de acordo ou en desacordo co sentimento que as persoas teñen. Aceptar leva consigo diversas actitudes por parte do condutor de grupo:

 

 

-admitir que esa persoa ten realmente ese sentimento;

-darlle importancia ao feito de que ten ese sentimento (por algo será);

-facilitar que o comunique;

-axudar a que o analice, a que busque as súas causas;

-axudar a que tome decisións sobre ese sentimento, facilitando tamén que escoite os demais sentimentos que hai no grupo sobre ese mesmo tema.

 

 

2 Reflexo do sentimento

  •  Co xesto, demostrando unha clara atención e servindo de espello persoal, coa mirada, a presenza corporal e próxima ante o que se manifesta.
  •  Repetindo as últimas palabras do que vai dicindo, non como un eco frío ou unha máquina repetidora, senón como un eco real, persoal de que estamos a seguir de verdade o que nos comunica. E, proba diso, é que quedamos de verdade coas súas palabras.
  •  Anotando a palabra-clave, por exemplo, no encerado. Esta actitude de reflexo gráfico, aínda que sexa esquemático, revela o verdadeiro sentido do condutor: por el pasan as cousas, obxectívanse alí e quedan para consideración de todos.
  •  Presentando o sentimento á aceptación dos demais: tal é a relevancia e eco social que lle damos a todo o que alguén do grupo revela.
  •  Rebotando, devolvendo o sentimento a quen o manifestou para que o explique mellor, se quere, facilitándolle un maior tempo e espazo de aclaración, se lle vai ben.

 -Con todo iso demostrará claramente ante o grupo que, só cando se atende e se acepta o sentimento do outro como algo real, e sen tratar de xulgalo nin de corrixilo, a persoa se anima de verdade a comunicarse.

 -E, en cambio, as persoas retráense ante o grupo cando ven que non poden dicir o que senten porque temen verse criticadas ou simplemente non aceptadas.

 

 

3 Erros no reflexo do  sentimento e as emocións

 

Con frecuencia cométense erros no reflexo do sentimento con actividades que non son propias desta variable da DD, tales como xulgar, dirixir, interpretar, tranquilizar, interrogar, os a propósito, cortes e desvíos que poden darse por parte de quen dirixe o grupo. Esas accións directivas poden ser importantes noutras formas da comunicación humana, pero non son reflexo do sentimento.

Xuízos. Na DD considérase un erro que o condutor opine sobre o sentimento dos demais, nin dunha forma positiva nin dunha forma negativa. Poderá gustarche ou non o sentimento que manifesta cada un do grupo, pero está aí e é unha consecuencia da súa forma de ver as cousas. Podes axudarlle a velas doutro xeito, pero non cambiarlle o sentimento, dicíndolle sen máis que está ben ou mal.

Dirixir. Este erro dáse cando na DD o condutor empéñase en dicir o que teñen que facer para cambiar ese sentimento. Non é fácil cambiar os sentimentos desde fóra. É necesario que as persoas sexan capaces de ver as cousas doutra forma, ter novas experiencias.

-Para iso resulta útil que os que manifestan o seu sentimento aprendan a escoitar tamén aos demais do grupo. Sentirse escoitado e aceptado pode axudar a ver as cousas doutra forma, pero o sentimento non se cambia por empeñarse en dirixilo con normas e case por decreto.

  • Interpretar. Outro erro é que o condutor de grupo manifeste a súa opinión sobre o porqué do sentimento dos demais. Non se trata dunha sesión de terapia interpretativa, buscando ou intentando adiviñar por parte do condutor as causas e razóns que xeraron ese sentimento.

-Trátase soamente dun grupo de discusión sobre unha noticia, un feito, un tema. E a xente, ao oír aos demais, e sentirse tamén escoitada, comezará a pensar e interpretar, talvez, de qué vén ese sentimento que ten outro.

  • Tranquilizar. Adoitan cometerse erros de dous tipos: un, restando importancia ao sentimento persoal que comunica cada un do grupo; dous, implicándose afectivamente e facendo seu o que o outro sente, algo así como compadecéndose diso cun «Tamén a min me pasou algo parecido» ou frases dese estilo.
  •  Interrogar. Na DD considérase un erro inquirir aos que falan para saber máis sobre ese sentimento. Cada un revela o sentimento que quere revelar, pero resulta agresivo indagar, investigar, someter a interrogatorio algo tan íntimo e persoal.

 -Unha cousa é axudar a explicarse mellor e outra moi distinta é facer preguntas que van máis aló do que cada un quere revelar e producen sospeita e retraemento: «Por que me preguntará iso?».

  •  A propósito. Co gallo de que alguén conta o seu sentimento, o condutor comete ás veces o erro de contarlle tamén cousas parecidas, incluso máis graciosas ou interesantes, e talvez co afán de buscar simpatía cos seus sentimentos: «A propósito diso que ti contas, recordo eu…» e conta as súas batalliñas, incluso converténdose en protagonista ante o grupo.
  • Cortes e desvíos. Con algunha frecuencia dáse que o condutor non aguanta ben escoitar os sentimentos ou que cada un do grupo manifeste un pouco máis a fondo o seu estado emocional ante un tema ou noticia. E, en consecuencia, corta a comunicación dos que manifestan os seus sentimentos no grupo.

 

 

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos
Comentarios

Como favorecer a comunicación de sentimentos e emocións na aula