Unha sinfonía integradora

Dous colexios de Nigrán presentan unha obra de teatro musical en versións adaptadas


O venres 26 de outubro tivo lugar no Auditorio de Nigrán a presentación dos libros Os músicos do Val Miñor, obra de teatro musical de Paula Carreras Silva, en tres versións: orixinal e adaptadas ás discapacidades intelectual e visual (a versión en braille fíxose por xentileza da ONCE de Vigo).

Estes libros son o resultado final dun proxecto de integración social, gañador dun premio CreArte 2011 do Ministerio de Cultura, que involucra a máis de 70 alumnos, entre músicos e actores, do IES Escolas Proval e o centro de educación especial Juan María, ambos os dous de Nigrán, que o veñen desenvolvendo desde o curso 2010-11. «A obra foi representada en diferentes escenarios da contorna, Pontevedra e Santiago, para compartir a experiencia coas familias e mais con outros centros? A última actuación tivo lugar o 26 de outubro no Auditorio de Nigrán, na presentación da edición dos libros», contaba Isabel Alonso Abalde, coordinadora deste proxecto, a La Voz de la Escuela.

A experiencia produciu os efectos buscados, pois «permitiu a interrelación entre os alumnos de ambos os dous centros, que demostraron as súas capacidades, a súa calidade humana e a súa responsabilidade. E serviu tamén para dar a coñecer á sociedade as posibilidades deste colectivo cando conta cos medios e a formación adecuada», engade Isabel. A autora, Paula Carreras, «inspirouse para o texto no conto Os músicos de Bremen, dos irmáns Grimm, e a música que acompaña a representación é totalmente orixinal». As ilustracións do libro na versión orixinal fíxoas o pintor David Carreras Silva: «El foi o que lles deu vida aos personaxes do conto deseñando o debuxo da banda de Os músicos do Val Miñor».

«Conta a historia de seis animais que son desprezados polos seus amos porque xa non lles son útiles. Vanse atopando polo camiño e deciden formar unha banda. Todos os personaxes, excepto a gata, teñen unha limitación que lles impide desenvolver o traballo para o cal naceron», continúa Isabel. Unha historia sinxela que «chega a todos os públicos porque a música é unha linguaxe universal. Os músicos e actores son rapaces que co seu entusiasmo, bo facer, dozura e graza emocionan. Aos máis pequenos gústalles a historia. E aos maiores dános unha mensaxe de esperanza, de superación das dificultades. Ninguén é perfecto, sempre hai cousas que non somos quen de facer. Pero non por iso podemos rendernos».

Partindo da narración orixinal, no CEE Juan María «fíxose unha adaptación a lectura fácil, en galego e castelán, para chegar a máis alumnos. E a logopeda do centro transcribiuna a pictogramas». Entón comeza a participación dos alumnos: «As ilustracións realizáronas eles. A idea era que o máximo número posible de alumnos puidese participar».

No xornal non podemos escoitar a obra, claro, pero... «Editamos tres contos musicados: versión orixinal, adaptado á discapacidade intelectual (en lectura fácil e pictogramas) e á discapacidade visual (en braille). A parte musical da versión audio foi gravada pola Radio Galega no Conservatorio Superior de Música de Vigo. A música é unha mestura de timbres pouco convencionais: nela hai valse, samba, rumba, ritmos galegos...», conclúe Isabel.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
1 votos

Unha sinfonía integradora