Hipólito Puente: «Os pais sobreprotectores vólcanse no benestar, mal entendido, dos fillos»

O psicólogo educativo e vicedecano do Colexio de Psicoloxía de Galicia insiste en que o problema dos grupos de Whatsapp é o mal uso que se fai da tecnoloxía


Redacción / La Voz

As actitudes sobreprotectoras cos fillos e a coñecida como hiperpaternidade poden ter graves consecuencias no desenvolvemento emocional do neno. Explícao Hipólito Puente, psicólogo educativo e vicedecano do Colexio de Psicoloxía de Galicia, que insiste en que o problema cos grupos de pais do WhatsApp non é a tecnoloxía, que é neutra, senón que se faga un mal uso dela por parte das persoas.

-¿Teñen algo positivo os grupos de pais do WhatsApp?

-Se se usan ben son positivos. Outra cousa é que se usen para cousas como criticar ao profesor.

-¿Por que aparecen este tipo de comportamentos?

-Pode haber competitividade e pais sobreprotectores, pais que non aceptan o fracaso do fillo e non escoitan ao profesor. E o fillo pode que distorsione a realidade e nalgún caso incluso minta.

-Fala de pais sobreprotectores. ¿É algo máis estendido que antes?

-Son unha minoría, pero hai máis. Son pais escravizados polos seus fillos. Existe un factor que é a personalidade dos pais, que teñen por exemplo algunha experiencia negativa, pero a maioría é porque hai unha angustia dos pais por protexelos. É certo que protexer aos nenos é nunha necesidade e unha obriga dos pais e dos adultos, pero neste caso é unha angustia inmotivada e unha necesidade de ter todo controlado.

-Fala de causas persoais. ¿Hai algunha motivación social?

-Hai tamén causas de tipo social. Os pais queren que os seus fillos vivan mellor do que viviron eles, pero cando un se sobrepasa chégase a estes extremos. Nas sociedades menos desenvolvidas, os nenos teñen, por así dicilo, que brujulear por si mesmos e incluso axudar á familia. Nas sociedades máis desenvolvidas os pais vólcanse máis no benestar dos nenos, pero neste caso é un benestar mal entendido, porque lle impiden ter experiencias vitais e impiden ou minimizan o contacto dos nenos coa realidade.

-¿Cales son as consecuencias para os rapaces dunha actitude sobreprotectora?

-Esta actitude non é que sexa maioritaria, pero pode ser un problema importante que lles impida ter autonomía e que crean que os demais teñen que dar todo sen el dar nada e sen esforzarse. Iso pode rematar incluso cunha inmadurez emocional que ten repercusión nos estudos, na vida e na relación de parella destes nenos cando son adultos, porque agardan que lles dean todo sen eles ter que dar nada. Afortunadamente, non todos os casos rematan así.

-¿Como reaccionan os rapaces cando medran?

-Algúns agóbianse tanto porque non teñen liberdade que acaban rebelándose e cortan cos pais e ás veces con toda a familia. Outros sométense toda a vida a esa sobreprotección e outros déixanse querer pero no fondo fan o que lles dá a gana.

-A hiperpaternidade tamén ten que ser esgotadora para os pais e as nais.

-Todo o que lle sucede aos fillos víveno como se lle acontecera a eles. Só viven para os fillos, non teñen unha vida propia. Hai pais que están excesivamente implicados, hai unha sobrededicación e por exemplo os deberes son unha prioridade e condicionan a vida familiar. A participación é tan activa que non poden saír polos deberes e semella que son eles os que están castigados. Non me gusta a expresión o rei da casa porque onde hai reis tamén hai vasalos, e os nenos teñen que ser un membro máis da familia.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
4 votos
Tags
Comentarios

Hipólito Puente: «Os pais sobreprotectores vólcanse no benestar, mal entendido, dos fillos»