«Non interesan os servizos sociais, senón a beneficencia»

GALICIA

Os traballadores sociais reclaman que se poña freo aos recortes en dependencia e que se aumenten as prestacións

18 ago 2014 . Actualizado a las 07:00 h.

O Colexio Oficial de Traballo Social de Galicia pediulle esta semana á Xunta que aumente as prestacións sociais e alertou de que os recortes obrigarán a moitos dependentes a deixar as residencias. A súa presidenta, Marta Capeáns, insiste nestes argumentos.

-Desde que a lei de dependencia se puxo en funcionamento, as axudas que se recibían dependían dos ingresos dos usuarios. Nós, como colexio, estabamos de acordo. En sitios como en Galicia, a maior parte das solicitudes que se facían demandaban que se lle pagara a algunha persoa, familiar ou non, que se fixera cargo do coidado do dependente na súa casa. Isto é lóxico, porque hai poucas residencias, nas que hai públicas non chegan as prazas, hai listas de espera de anos, e por outro lado, un dos obxectivos do traballo social é que as persoas permanezan coidadas no seu medio o máximo tempo posible. A isto é ao que temos que tender. A partir do 2009 non se volveu conceder máis esta axuda. Cando se fala de paguitas, o termo non pode conlevar maior desprezo pola dependencia, polo dependente que a percibe e polos seus coidadores. As persoas coidadoras hipotecan unha parte da súa vida, e hai moito que agradecerlles, porque non hai paguita que pague con xustiza o que fan.

-¿En que consisten os novos recortes?

-Outro dos recortes un pouco velados que se fixeron foi a taxa de reposición, é dicir, que os usuarios da dependencia que falecían non eran substituídos por outros novos na mesma proporción. Agora o que fan é suprimir niveis: había tres graos de dependencia, cada un deles dividido en dous niveis, que desaparecen, de tal maneira que os dependentes do nivel máis alto pasan a cobrar coma o nivel máis baixo. Por outro lado, patrimonio que non xera beneficio, como a vivenda habitual ou leiras, estano computando. A primeiros de xullo comezaron a recibir as cartas, exclusivamente polo de agora, os dependentes que estaban en residencias privadas porque non tiñan unha residencia pública cerca ou non había prazas, e aos que a Administración lles pagaba o que lles correspondía por Dependencia e eles pagaban a cantidade restante. A estas persoas reducíronlles a axuda, en ocasións ata un 70 %, como media un 50 %.