Espazo partido polo tempo do móbil


O xuíz instrutor sinaloulle ao maquinista que estivera varios quilómetros falando por teléfono, ao que este respondeu: «Pero cuatro kilómetros a 200 por hora van muy deprisa». E ten razón, a ese ritmo fanse 55 metros nun segundo. Anímoos a que saian á rúa, calculen un punto que estea a uns 55 metros, e imaxinen o que sería percorrer toda esa distancia (máis da metade do Camp Nou) en tan só un segundo. Indo así, tería feito os 4 quilómetros que lle dicía o xuíz en 1 minuto e 12 segundos... pero en realidade a chamada durou máis. Dende que descolgou ata que deixou de atendela (ao decatarse da inminencia do problema) pasaron 1 minuto e 49 segundos, nos que non percorreu 4 quilómetros, senón 6. É o engano deses niveis de velocidade, que sobrepasan a intuición natural da nosa especie, para a que todo o que sexa ir a máis de 5 metros por segundo xa é ir correndo.

Cando viu a chamada do interventor, non albiscaba o punto de perigo, estaba no medio dunha estupenda recta, unha máis entre os centos de quilómetros que fixera aquel día... O malo é que deter unha mole de 385 toneladas disparada dese xeito non é un chiste. A enerxía que leva é de case 600 millóns de joules, algo así como a que se libera na explosión de 150 quilos de TNT. O freo só estivo funcionando sete segundos. Frear nese tempo de 200 a 80 por hora, con esa enerxía en xogo, é difícil: aínda que a deceleración necesaria (igual á metade da que xenera a forza da gravidade) non pareza descabellada sobre o papel (teoricamente daría para reducir a 80 quilómetros por hora nos 300 metros que faltaban para a curva), a forza de freo a aplicar ao Alvia durante eses sete segundos tería que ser a equivalente para levantar, a pelo, unha masa de 185 toneladas. Obviamente, non sería un proceso de freada amable para os pasaxeiros. Por poñer unha referencia, para ter unha deceleración de 200 a 80 quilómetros por hora que provoque en nós unha sensación de caída cara adiante que sexa equivalente a 1 décimo da forza da gravidade, cómpre xa unha freada de 33 segundos, que levaría case 1.300 metros. Os técnicos de Renfe teñen programadas rampas de freado máis agradables, co cal o proceso comeza a unha distancia 4 ou 5 veces maior.

Nunca se insistirá dabondo no risco de usar o teléfono móbil mentres se conduce un vehículo; de feito, un dos perigos para a saúde humana mellor demostrados do uso destes aparellos é o de causar accidentes de tráfico. Xa dende que empezaron a estar nos nosos coches se viu que os cargaba o demo: a abondosa bibliografía científica que analizou situacións de tráfico rodado empezou a denunciar, para sorpresa de todos, que o seu uso durante a condución incrementa entre 5 e 10 veces as posibilidades de ter un accidente, análoga á dunha persoa que duplica a taxa de alcoholemia.

Hai cousa dun ano, a Dirección General de Tráfico advertiu que, tras minuto e medio falando polo móbil (mesmo co mans libres), o condutor dun coche non ve o 50 % dos sinais e mesmo pode confundir itinerarios. A velocidade é espazo partido por tempo, á vista está que o móbil parte o espazo dun xeito perigoso.

Jorge Mira é catedrático do departamento de Física Aplicada na Universidade de Santiago de Compostela (USC)

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
10 votos

Espazo partido polo tempo do móbil