«Somos os fontaneiros do hip-hop»

O dúo compostelán Boyanka Kostova acaba de editar «Nova canción galega», un traballo no que reivindican un lugar moi particular e netamente galego na explosión do trap nacional


Apareceron no 2016. Tratábase dunha insólita proposta de trap en galego conectado coa orquestra chamada Boyanka Kostova. Pronto expandiu a fama e agora chega Nova canción galega, un disco que a súa discográfica presenta como «a obra magna o trap rural» e coloca a Cibrán García (Saibran Yiyi) e Chicho (O Chicho do Funk) como artistas a ter moi en conta. Fala o segundo.

­-Chama a atención que, centrando o peso no «trap» na promoción, o disco arranque cun tema de «rap» clásico. Por que?

-Como case todas as cousas que facemos, primeiro facémolas e logo lle encontramos un sentido. Nós fomos grandes consumidores de rap clásico e molaba bastante recuperar eses sons. A letra fala moito de nós. Pensamos que estaba ben empezar con algo que sorprenda e ao mesmo tempo nos represente un montón.

­-Son a extensión da liña que vai de Dios Ke Te Crew a Malandrómeda?

-Para nós son os máximos referentes do rap galego. É unha honra contar con eles para os nosos proxectos. Se, ademais, se pode dar a entender que somos a seguinte xeración, para min é un soño. Artisticamente son incribles e como persoas esa incredibilidade é moito maior. Para min son un espello no que mirarse precioso.

­-En «Profesional» din: «Se me queres levar, tes que pagar». Poñendo a venda antes da ferida?

-Pois si. Os nosos temas son fotos dun momento concreto e iso seguramente sería dalgún momento no que temos que reivindicar que somos uns currantes. A xente ás veces esquece que aos artistas tamén nos gusta comprar bistés no súper.

­-Hai moitos que os queren gratis?

-Non, porque a calquera persoa que expoña algo así non lle facemos caso. Non en plan flipado, senón polo mesmo motivo que ninguén chama a un electricista para que lle poña as luminarias gratis. Nós o mesmo, somos os fontaneiros do hip-hop.

­-Di que as cancións son fotos da súa vida. A min lémbrame a un piso de estudantes un pouco tolo.

-Bastante antes de facer este disco xa non estudabamos nin nada. Levamos traballando bastante tempo en música e outras cousas. Este disco leva feito moito tempo e ao mellor non tiñamos entón a mesma situación vital que agora.

­-Ou sexa que non estamos ante o tipo universitario posadolescente.

-Non, para nada. Cibrán foi á universidade dous anos e eu o mesmo. Logo empezamos cada un a buscarnos a vida. Exames, por sorte ou por desgraza, xa hai tempo que non os facemos.

-No seu libro do «trap» Ernesto Castro di que é o síntoma cultural dun país en crise. Está de acordo?

-Na música hai unha exaltación moitas veces dos cartos, do sexo e das drogas. Ao fin e ao cabo, son cousas de consumo rápido. Creo que é polo que vivimos. Ninguén da miña idade ten unha situación vital óptima, como podía ter a xente hai vinte anos. A xente pregúntase: para que traballar nun sitio oito horas ao día se pode estar na casa facendo musica? Se estamos en crise, por estar un pouco máis non vai a pasar nada [risas].

­-Non hai que perder?

-É que eu aos vinte anos deixei de estudar, con curros de carga e descarga, dando bolos ou tocando na rúa para poderme manter... Eu toquei con guitarras prestadas toda a miña vida. Que máis dará estudar económicas, vivir cos teus pais e non ter un can ou estar metido en casa facendo temas e non ter un can tampouco?

-Emprégase con vostedes a etiqueta «trap rural». Persoalmente, non atopo esa parte rural na súa música.

-É que tematicamente tampouco temos o típico do trap e, como facemos referencia ás orquestras e ás leiras, é fácil meternos aí. Seguramente hai xente facendo trap no Cebreiro que descoñecemos e que son máis rurais ca nós. Pero, vaia, creo que no imaxinario colectivo da música en Galicia non hai moita xente facendo isto. Nós somos bastante rurais.

­-Os seus textos son moi importantes. A xente que non entende o galego conecta con Boyanka Kostova?

-Si, porque a xente que non coñece o inglés conecta con Kendrick Lamar. Moitas veces hai un punto pailanístico de «en gallego no puedes ir a tocar por ahí que no te entienden». E iso cho di o pavo que estaba sentado contigo, sacaba ceros en inglés e ao que lle encanta Beyoncé.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
2 votos
Comentarios

«Somos os fontaneiros do hip-hop»