O país do cromosoma extra


Durante anos foron chamados mongólicos ata que un delegado de Mongolia na ONU, en 1965, elevou unha protesta. Dende aquela, son homes e mulleres con síndrome de Down, epónimo elixido en honor ao médico inglés John Langdom Haydon Down, pioneiro no estudo científico dunhas persoas sobre as que a aínda seguimos derramando prexuízos incomprensibles. Non son enfermos. Sen precipitarse en sentimentalismos ou en certas intencións didácticas, alguén poderá pensar na dificultade que supón armar unha novela que poña o enfoque nas barreiras que erguemos diante dos habitantes desa Nación Down, territorio onde a normalidade consiste en nacer cun cromosoma de máis. De certo que ten que ser complicado. Pero ocorre que o vigués Manuel Esteban, na súa estrea narrativa, sae indemne da xogada e obra o miragre da fascinación revelando un espazo emocional cuxa existencia ignoraba o protagonista desta A ira dos mansos, de maneira que acompaño na viaxe a un inspector de policía coa sensación de que me están a guiar por un mundo onde resplandecen estraños prodixios. Así se nos explica no epílogo: “Igual que nos contos fantásticos, coñecelos é atravesar o fondo dun vetusto armario ou dun espello azougado e arribar a un terra estraña e marabillosa na que se subverten todos os principios que criamos inmutables e universais”. Este itinerario que nos propón Manuel Esteban e a súa solvente trama policial merecen varios disparos ao aire.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos

O país do cromosoma extra