Pornografía e cultura

Esta xente da farándula évos máis lista ca un aio (non un allo da sopa ou da allada, senón un aio, un deses que se dedican a educar e adestrar a príncipes e outros elementos da nobreza, que así saíron tan espelidos como saíron).

A noticia tróuxonola, coma sempre, o amigo Xulio, recuperada do periódico en que o castañeiro da rúa Real lle envolveu dous euros de castañas. Ía o home coas manciñas quentes, depenicando nelas cando lle salta ós ollos unha palabra impresa no cucurucho: Pornografía. E non sei o que terá tal palabra que sempre resalta máis ca calquera outra e atrae a curiosidade de pecadentos, reprimidos e beatos. Tanto así, que con calquera que el atopaba pola rúa o saúdo non era o de «boas tardes» e «como estás», senón «proba unhas castañas que están quentiñas», coa única intención de baleirar o envoltorio o antes posible e buscar axiña un lugar onde ler sen levantar sospeitas. Porque a xente non sospeita de que leas, senón do que leas.

E aí está Xulio, nun curruncho do Mesón Pataca, que queda nunha rúa estreita e arredada da riada de xente que ás oito da tarde invade o centro da cidade, acurrunchado nun lugar do fondo onde por fin abre o cucurucho e le a noticia: «Unha compañía de teatro converte as súas entradas en revistas porno para pagar menos de IVE».

Que veña o ministro de cultura e mo explique.

Pois é moi doado. Resulta que as revistas porno, segundo a noticia da prensa, teñen un IVE reducido do 4%, mentres que as entradas de teatro cotizan ó 21%. En fin, que non o creo. ¿Non será que aquilo está en crise e isto nas nubes?. Podo crer e creo que temos o ministro de cultura máis zoquete da historia, pero non que chegue a estes extremos un home tan próximo á Santa Recortación, polo que mentres Xulio mo conta eu abaneo a cabeza.

Dáme máis datos, e resulta que a compañía de teatro, chamada Primas de Riesgo, acabou levando unha notificación ó departamento correspondente de non sei que ministerio co fin de cambiar nos seus estatutos a finalidade social, para facer máis accesible o acceso do público a obras de autores como Calderón de la Barca, aquel cura que se queixaba do sabio tan pobre e mísero que só se sustentaba das herbas que recollía.

A iniciativa pretende que as entradas ó teatro se paguen baixo a forma de revistas porno, así, cada espectador que merque unha das revistas que a compañía poña en venta, poderá entrar ó espectáculo con só amosarlla ó acomodador, e para facilitar o acceso, estas tanto se venden no despacho de entradas da sala como por medio da páxina web; e non estamos falando dunha compañía de afeccionados, senón dun grupo que vai poñer en escena El mágico prodigioso, de Calderón, adaptado por Ernesto Caballero, director do Centro Dramático Nacional e dirixido pola actriz e productora teatral Karina Garantivá; e como dato curioso, pero sen que se faga cabalas mentais o público masculino, a obra está representada unicamente por mulleres.

¿Quen dixo que morreu o esperpento?.

Mais o importante, o que nos importa desta noticia perdida nun cucurucho de castañas, é que o noso ministro de sen educación nin cultura ten claras preferencias á hora de premiar ou castigar as distintas formas de ocio.

Agora dicídeme se non é certo o dito, que esta xente da farándula é máis lista co aio que ensinou, educou, examinou e aconsellou ó príncipe de Maquiavelo e as infantas do reino.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
7 votos

Pornografía e cultura