«A literatura pode servir para fuxir un pouco do mundo»

A escritora coruñesa ten dúas obras pendentes de ser publicadas


Ó abrigo das mil e unha árbores do parque de Santa Margarita, a multipremiada escritora Andrea Maceiras Lafuente (A Coruña, 1987) vai contando a súa historia. Unha historia que é ademais unha completa, sincera e persoal homenaxe ó libro.

-Algo así foi o que dixo o xurado da obra: Miña querida Sherezade.

-A historia xurde dun libro moi especial que había na miña casa. Era da miña avoa. A ela regalárallo unha amiga da infancia. E á súa amiga, dérallo seu pai. Era un libro moi vello, o mais vello que había na casa. Sempre vivín fascinada por ese libro, e decidín escribir a historia versionada.

-¿Así que os libros teñen vida?

-Este está narrado polo libro mesmo. A medida que vai contando a súa historia e a dos seus propietarios, van tomando corpo os seus personaxes que son Ali Baba, Aladino, Simbad...

-Porque é As mil e unha noites.

-Si. Para min Sherezade sempre supuxo un exemplo de alguén que se salva grazas á literatura.

-Os libros poden salvarnos de depresións, axudarnos con longas estancias nun hospital...

-Claro. A literatura é un refuxio. Pode servir para fuxir un pouco do mundo en que vivimos.

-¿A que idade empeza a escribir?

-Dende moi nena. Houbo un profesor que me animou moito.

-¿Cal foi a obra que lle enganchou coa lectura para sempre?

-Todas as da Xeración Lamote, Agustín Fernández Paz, Xabier DoCampo, Marilar Aleixandre, Fina Casalderrey, etc... ¿Quen máis? Clásicos como Xulio Verne. Tamén marcoume moitísimo O sol do verán, de Carlos Casares. Lino cando tiña 15 anos e pareceume espectacular.

-¿Ter tantos premios na súa mochila supón un pulo necesario ou mételle demasiada presión polas expectativas que vai xerando ó seu redor?

-Eu escribo porque me gusta e porque me fai feliz. Aínda que non publicase, faríao igual.

-Ao mesmo tempo, traballa e prepara a súa tese doutoral.

-¡Iso si que me xera presión!

-¿Como reparte o tempo?

-Non durmindo. [Risas] Tamén lle digo que eu son quen de estar unha tarde enteira mirando libros coma quen mira roupa.

-¿Algún ritual para escribir?

-Para illarme un pouco, poño a mesma canción. En bucle.

-¿Cal?

-Nesta foi unha de Lana del Rey.

Con cada novela é diferente.

-No 2011 foi finalista da Fundación Novacaixagalicia por «Nubes de evolución». ¿Cales son as nubes favoritas dunha experta en meteoroloxía literaria?

-As nubes de evolución, sen dúbida. Este sempre foi un termo que me pareceu absolutamente poético cando o escoitaba no parte do tempo. Esa novela transcorre nunha estación de buses, un lugar de tránsito, como as nubes.

-¿Xa perdeu a conta de cantos premios recibiu ata agora ou os ten ben contadiños todos? Porque leva uns cantos...

-Non levo a conta. Para os autores novos coma min, obter calquera tipo de premio supón abrir unha porta a que a nosa obra sexa coñecida e se difunda. Estou feliz.

-Aínda no cumpriu os 30, ten dúas obras pendentes de saír do prelo e repite premios. Esta é a segunda vez que gaña o Meiga Moira de Baía Edicións.

-Encantada de repetir experiencia con Baía, cousa que me abriu as portas de moitos institutos.

-¿A xente moza le?

-Si. A meirande parte das películas que están no cine baséanse en novelas para adolescentes.

-¿E non será que eles chegan a novela logo de ver a película?

-Non creo. Para que chegue a ser película ten que ser un supervendas antes. Iso de que os rapaces len pouco é un mito.

-En literatura infantil está claro que somos unha potencia, pero ¿qué pasa co mercado xuvenil?

-Hai escritores de moita calidade. Penso que iso nace da necesidade que existe de que non haxa unha ruptura xeracional.

-Que o que empeza lendo en galego, non perda esa conexión.

-Neira Vilas explica que, se un rapaz de 10 anos non le en galego, ós 40 vaille ser difícil.

Andrea maceiras premio Meiga MoIra 2014 de Literatura Infantil e Xuvenil convocado por Baía Edicións

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos

«A literatura pode servir para fuxir un pouco do mundo»