«A banda sonora da miña revolución son Os Diplomáticos»

dolores Vázquez A CORUÑA / LA VOZ

FIRMAS

EDUARDO PEREZ

Destaca a influencia do bravú noutro tipo de movementos

29 may 2014 . Actualizado a las 07:00 h.

Rodri Suárez (A Coruña, 1974) é xornalista, seareiro do movemento bravú e acaba de converterse con Non temos medo. Historia oral de Os Diplomáticos de Monte Alto no autor da primeira biografía dun grupo en galego. Faino seguindo a estela da biblia punk Por favor, mátame, baseando a obra nunha chea de entrevistas a persoeiros involucrados nun movemento que este ano sopra as 20 velas. Onte o libro foi presentado ante a tropa da tralla na Mardi Gras, onde o grupo estreou no seu barrio o seu novo tema e videoclip.

?É un libro pioneiro.

?Fíxose e para min está ben, pero é un fracaso que houbese que agardar ata o 2014 para que se publique a primeira biografía dun grupo de rock en galego, xa non deles, pero non se fixo nada de xente como Os Resentidos ou Heredeiros da Crus. Aquí séguese relacionando demasiado á cultura coa literatura. Que Díaz Castro teña catro biografías e que Os Diplomáticos ou Os Resentidos, que tiveron un impacto social brutal, non tivesen ningunha é unha anomalía.

?¿Por que facelo a base de testemuñas?

?Ten o fetichismo do libro Por favor, mátame. Un libro sobre rock ten que ter ritmo, por iso tamén intercalei fragmentos de obras que teñen que ver con eles e letras das cancións, que no fondo as cantas, non as les. Da a imaxe, con modestia e salvando as distancias, de programa de radio, onde naceu o grupo. No libro pretendo que non se conte só a biografía de Os Diplomáticos senón que sirva como columna vertebral do rock galego dos últimos 30 anos.